fbpx
Επιλογή Σελίδας

Δελφίνι με Δελφίνι

από | Οκτ 27, 2006 | Χωρίς κατηγορία

Πειράματα έχουν δείξει, πως οι άνθρωποι έλκονται από ανθρώπους, που τους φαίνονται παρόμοιοι με τον εαυτό τους. Που θεωρούν, πως ανήκουν στην ίδια με αυτούς «τάξη»: φυλετική, κοινωνικο-οικονομική, ηλικιακή, μορφωτική, ακόμα και εμφανισιακή.

Υπάρχουν βέβαια πολλά αντιπαραδείγματα στην καθημερινότητα, τα οποία όμως μάλλον επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Είναι εκείνες οι σχέσεις, για τις οποίες όλοι οι γύρω σου σε ρωτάνε απορημένοι: Μα τι του βρίσκεις; Τι δουλειά έχεις εσύ μ’ αυτόν;

Προφανώς όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει μια βαθύτερη ομοιότητα, κάποια δυσδιάκριτη εσωτερική συγγένεια. Η συνείδηση μας είναι περιορισμένη. Συχνά βλέπουμε μόνο την επιφάνεια των πραγμάτων.

Ενίοτε βεβαίως ελκόμαστε και από τα αντίθετα. Το αντίθετο όμως δεν είναι παρά η άλλη πλευρά του ομοίου. Όταν κάτι σε τραβάει σα μαγνήτης σημαίνει, πως έχεις μέσα σου τον έναν απ’ τους δύο πόλους. Είσαι συμβατός.

Το μόνο παράδοξο είναι να έλκεσαι από κάτι «άσχετο». Και αυτό νομίζω, πραγματικά δεν συμβαίνει. Δεν συναντιέσαι με το «άσχετο».

Κάθε είδος ζευγαρώνει με το είδος του…

(Η συνέχεια επί της οθόνης… εκεί δυσκολεύουν τα πράγματα…)

11 Σχόλια

  1. melomenos

    Καλημέρα
    σωστές οι απόψεις σου για
    το “τέρατα” που λέγονται άνθρωποι
    αλλά ανάμεσα τους υπάρχουν και κάποια ζώα που δεν μπαίνουν σε κανόνες!

    Απάντηση
  2. Rodia

    Το πρόβλημα ξεκινά όταν ο ΕΝΑΣ προσπαθεί να φέρει τον ΑΛΛΟ στα μέτρα του, να τον κάνει παρόμοιο ή και ίδιο ακριβώς με αυτόν. Ο ΑΛΛΟΣ στην αρχή δέχεται για να ευχαριστήσει τον ΕΝΑ, μετά δυσκολεύεται να υποκρίνεται, δλδ μην είναι ο εαυτός του, και γίνεται μύλος η κατάσταση! Εντωμεταξύ, αν ο ΑΛΛΟΣ το πάρει ζεστά το πράγμα και αλλάξει πραγματικά και έρθει στα μέτρα του ΕΝΟΣ, σίγουρα δεν θα αρέσει στον ΕΝΑ, αφού αυτός -ο ΕΝΑΣ δλδ- είχε αγαπήσει τον ΑΛΛΟ… οπότε, πάλι μύλος!

    Ο ΑΛΛΟΣ πέφτει συχνά στην παγίδα της αλλαγής κάτω από την πίεση του ΕΝΟΣ, βιάζονται και οι δυο να συγκλίνουν όλο και περισσότερο, χωρίς να λογαριάζουν την ικανότητα του χρόνου, ο οποίος δρα προς όφελος της σύγκλισης αυτής μεταξύ τους, και αντί για πλησίασμα έρχεται η… σύγκρουση!

    Το ζητούμενο λοιπόν είναι ο χρόνος και σήμερα, αν και έχει αυξηθεί ο μέσος όρος ζωής του ανθρώπου, λίγοι έχουν χρόνο… Τι να πει κανείς.. 😉

    καλημέρα σου:-) καιρό είχα να περάσω από δω και… έγραψα πολλά!!

    Απάντηση
  3. ladybug

    Νομίζω πως όλοι ψάχνουμε να βρούμε κάποιον που να βλέπει τον κόσμο με τα ίδια μάτια με μας. Έτσι θα έπρεπε.
    Κι ας φαινόμαστε “άσχετοι” στους απ’ έξω.

    Απάντηση
  4. dodo

    Πολύ συχνά επιλέγουμε τον άλλον με βάση μιά κοινή γλώσσα επικοινωνίας μαζί του- και λίγο μετά αρχίζει η ανία, γιατί μάς φαίνονται εντελώς προβλέψιμες οι αντιδράσεις του…

    Απάντηση
  5. 3 parties a day

    Όλες μας οι επιλογές, και δη οι ερωτικές, έχουν να κάνουν με την πραγματική μας φύση, νομίζω. Ή με κάποιες εσωτερικές ανάγκες, τις οποίες συχνά ούτε εμείς οι ίδιοι υποψιαζόμαστε

    Απάντηση
  6. Alexandra

    το δελφίνι είναι το αγαπημένο μου ζώο…

    🙂

    Απάντηση
  7. Alitovios

    Αν όντως ισχύει αυτό τότε θεωρητικά δεν θα έπρεπε οι φίλοι μου να ταιριάζουν και μεταξύ τους;

    Απάντηση
  8. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    melomenos, τα τέρατα; Οι Δράκοι, ας πούμε, ε; Ναι, αυτοί δεν κάνουν διακρίσεις…

    rodia, δεν υπάρχει μεγαλύτερη μαλακία απ’ το να προσπαθείς ν’ αλλάξεις τον άλλον… όχι, ψέματα! Υπάρχει! Ν’ αλλάξεις για χάρη του άλλου…

    ladybug, κάτι μου θυμίζει αυτό… κάτι μου θυμίζει… κάποιον κοινό γνωστό…

    dodos, ναι, το πολύ ίδιο είναι βαρετό…

    3 parties a day, άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου…

    alexandra, κι εμένα. Έχω τη θεωρία, πως είναι άνθρωποι, που αναγκάστηκαν κάποτε να ζήσουν στη θάλασσα.

    alitovios, όχι, γιατί με τον κάθε φίλο σου έχεις διαφορετικά κοινά σημεία.

    Απάντηση
  9. maxim glendower

    μια που το εφερε η κουβεντα για τα δελφινια και τους ανθρωπους,ηθελα να προσθεσω οτι ειναι τα μονο ζωα,τα οποια κανουν ερωτα οχι μονο για αναπαραγωγη αλλα και για ευχαριστηση.

    Απάντηση
  10. Pixie

    Νοιώθω και εγώ οτι θέλουμε να μοιραστούμε τον κόσμο μας με κάποιον που έχουμε κοινά, ένα σημείο αναφοράς που μας φέρνει κοντά.Και μπορεί να είναι πράγματα μικρά που δεν τα βλέπουν οι άλλοι και απορούν αλλά εμάς μας κάνουν ευτυχισμένους.Και αν σε αφήνει να είσαι ο εαυτός σου τότε πέτυχε…
    Τι όμορφα πλάσματα που είναι τα δελφίνια!

    Απάντηση
  11. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    maxim glendower, τρανή απόδειξη εξέλιξης!

    pixie, ναι… η κοινή ματιά… πόσα μαθαίνω…

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest