Το δεν ξέρω είναι ένα, το ξέρω είναι πολλά
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία από το να μην πραγματώνεις τις δυνατότητές σου –αυτό αποτελεί προδοσία του ίδιου σου του εαυτού.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία από το να μην πραγματώνεις τις δυνατότητές σου –αυτό αποτελεί προδοσία του ίδιου σου του εαυτού.
Γνώρισα κάποτε ένα κορίτσι.
Τη ρώτησα, πώς την ελέγανε και μου απάντησε:
«Σαμπού, η Θεά των Ανέμων»
Της έδωσα το χέρι, εκείνη το άνοιξε
Το φύσηξε κι εξαφανίστηκε.
Από τότε νοιώθω πάντα την παγωμένη ανάσα της
Στις γραμμές της παλάμης μου.
Την ψάχνω στα bar να πάρει πίσω το ξόρκι της.
Πέρασε πολύς καιρός, θα ‘χει γεράσει κι αυτή πια.
Θα έχει άραγε τη δύναμη να ξεκάνει,
Αυτό που τότε μου έκανε;
Κι αν ναι, θα μάθω εγώ ποτέ να ζω
Αλλιώς;