από Alexia Iliadou | Μαρ 27, 2013 | Χωρίς κατηγορία
Σ’ ένα μέρος άγνωστο, δίπλα στη θάλασσα… πάντα. Μας φιλοξενεί ένας άντρας πλούσιος, το σπίτι του έχει μια πισίνα ενωμένη οπτικά με τον ορίζοντα της θάλασσας, μα μ’ ένα ψηλό, διάφανο τείχος να χωρίζει τις δυο υδάτινες επιφάνειες -ή μάζες καλύτερα;-... από Alexia Iliadou | Φεβ 20, 2013 | Χωρίς κατηγορία
Είδα σήμερα όνειρο πως ήμουν σε κάποια πόλη γεμάτη άγρια ζώα, τίγρεις, λύκους κι αγριόσκυλα, κανα-δυο ανθρωπόμορφα, ακόμα και μοχθηρές μαύρες μαϊμούδες που κυνηγούσαν τον κόσμο στους δρόμους ολόγυρα και μέσα στα σπίτια τους, παντού. Αυτοί έτρεχαν πανικόβλητοι, πολλούς... από Alexia Iliadou | Ιαν 2, 2012 | Χωρίς κατηγορία
Ο θάνατος από τότε που έφυγε η μητέρα μού έγινε σχεδόν οικείος. Και η ζωή απέκτησε το νόημα του αντιθέτου: του τώρα εδώ είμαστε. Είχαμε χαθεί, δεν ήσουν -δεν ήμουν- εδώ, και τώρα που ποτέ δεν θα ξανά ‘σαι, θα σε καλώ μονάχα στα όνειρά μου· σε πτήσεις χαμηλές, μαζί,... από Alexia Iliadou | Μάι 6, 2011 | Χωρίς κατηγορία
Αυτά που έχω να πω, κοντεύουν να μου βγουν από τ’ αυτιά. Όμως έχω εκφρασθεί τόσο πολύ τα τελευταία χρόνια, που ειλικρινά νιώθω να κάνω κακοδιαχείριση των πόρων εισδοχής των... από Alexia Iliadou | Ιαν 3, 2011 | Χωρίς κατηγορία
Δεν ξέρω πόσο «αξίζει» η μουσική του Χατζιδάκι -ποτέ δεν έμαθα να υπολογίζω και ν’ αποτιμώ τις μουσικές, τις ζωγραφιές, τα ηλιοβασιλέματα και τις αγάπες-, όμως μεμιάς μου ανακατώνει την ψυχή και με λιγώνει· ξεθάβει τη γλύκα μιας ζωής που δεν θυμάμαι να έζησα, τη...
