Σαν αποδημητικό πουλί
φευγάτο από καιρό…
Έχει σχεδόν ξεχάσει το σπίτι το παλιό.
Δεν είναι το πρώτο του ταξίδι,
δεν χάθηκε στο δρόμο.
Ούτε και χάλασε η εσωτερική πυξίδα.
Σωστά πάει· προς τα ‘κεί που το καλεί η φύση.
Μόνο που να…
Σα να απλώθηκε ο ωκεανός,
σα να μειώθηκαν τα μικροσκοπικά νησάκια,
σα να απομακρύνθηκε ο τόπος του νέου καλοκαιριού.
Μονάχο συνήθως -πόσους συνταξιδιώτες έχασε αλήθεια;-
φτερουγίζει-φτερουγίζει…
Και από κάτω πάντα η θάλασσα·
κι ολόγυρα πάντα το μπλε…
…
Ο καθένας που δεν χωνεύει στις μέρες μας κάποιον άλλον, τον αποκαλεί αμέσως “τοξικό”. Τοξικός όμως δεν είναι κάποιος που διαφωνείς μαζί του ή που δεν ταιριάζουν τα χνώτα σας. Τοξικός είναι κάποιος που σου “ρουφά την ενέργεια”, που μετά από κάθε σας συνάντηση σέρνεσαι, νιώθεις κυριολεκτικά πτώμα.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία από το να μην πραγματώνεις τις δυνατότητές σου –αυτό αποτελεί προδοσία του ίδιου σου του εαυτού.
Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...
Σκοπός κάθε δράσης και σκέψης είναι η υπέρβαση τους. Προϋπόθεση της υπέρβασης είναι όμως η απόλυτη κατανόησή τους.
Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.
Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!
Δεν πειράζει.Στο τέλος,από τον πόνο μουδιάζουν τα φτερά του και τότε δεν έχει να ελπίζει σε τίποτα.Τότε,για μια στιγμή,αισθάνεται ελεύθερο.Ακόμα και από την ελπίδα.
Όλα θα πάνε καλά… μόλις χάσουμε κάθε ελπίδα… LOL!!
Το χρώμα της μόνιμης μελαγχολίας… Πολύ όμορφο, Σύνας.
Σ’ ευχαριστώ, καλή μου φιλενάδα… 🙂