fbpx
Επιλογή Σελίδας

Διαλιέχτε…

από | Ιαν 22, 2017 | Χωρίς κατηγορία

Μας λένε συνέχεια, πως τα ωραιότερα μονοπάτια τα ανοίγεις με
κάθε σου βήμα· αυτό μπορεί να είναι αλήθεια, μπορεί όμως να ανοίξεις κι έναν κατσικόδρομο που οδηγεί στο πουθενά. Σε κάθε περίπτωση χάνεις χρόνο.
Υπάρχουν τόσα πεπατημένα μονοπάτια που μπορεί να περπατήσει
κανείς σχεδόν άφοβα… μιας και είναι πεπατημένα και μπορείς να δεις reviews από ανθρώπους που τα
έχουν ήδη περπατήσει: τις ίδιες τις ζωές τους, την εξέλιξή τους, τη βιογραφία
τους.
Μπορείς εξάλλου να ανατρέξεις σε πηγές, να τα μελετήσεις, να
τα δοκιμάσεις, να τα ασπαστείς ή να τα αρνηθείς.  
Δε λέω να ακολουθείς την «πεπατημένη», η πεπατημένη είναι ο
δρόμος των πολλών. Λέω όμως πως δεν χρειάζεται κάθε άνθρωπος να ανακαλύπτει εξ
αρχής τον τροχό· η συλλογική γνώση είναι εκεί, μια τεράστια δεξαμενή, απ’ όπου
μπορείς να αντλήσεις τα πάντα, εσύ επιλέγεις.

Χρόνια τώρα προσπαθώ μέσα μου να ερμηνεύσω μια κάποια
αποστροφή που έχω προς το διάβασμα -το διάβασμα το γενικώς και αορίστως, το
ό,τι πέσει στα χέρια μας-, ενώ από την άλλη θεωρώ πως το διάβασμα ως
διαδικασία είναι πολύ εμπνευστική, μία πολύτιμη άσκηση του νου και της φαντασίας.

Αυτή η ακαθόριστη λοιπόν αποστροφή μου βασίζεται κατ’ αρχάς στο γεγονός, πως γνωρίζω πολλούς ανθρώπους που διαβάζουν πολύ και παρ’ όλ’ αυτά
έχουν μυαλό στόκο. Πιθανότατα, αν δεν διάβαζαν βέβαια να ήταν το μυαλό τους μπετόν,
ντουβάρι να σπας πάνω του καρύδες.
Κατά δεύτερον, φοβάμαι πως μπερδεύονται. Πολλή πληροφορία,
ετερόκλητη, αντιφατική, κι εντέλει άγονη.
Νομίζω λοιπόν, πως ο άνθρωπος καλό είναι να διαβάζει πολλά
διαφορετικά πράγματα στην εφηβεία και την πρώτη νεότητά του, αλλά αργότερα
καλύτερο είναι να επιλέξει ένα «μονοπάτι», ό,τι του ταιριάζει περισσότερο και να εμβαθύνει
σ’ αυτό. Αλλιώς τσαλαβουτάει από ‘δώ κι από ‘κεί, γίνεται και το διάβασμα μια «διασκέδαση»,
ήτοι το αντίθετο της εστίασης, της συγκέντρωσης· ένα σκόρπισμα του νου.

Αν πρέπει σώνει και καλά να βάλω επίλογο σ’ αυτό το μικρό
ποστ, προτείνω σ’ όποιον θέλει να εξελιχθεί μέσα σ’ αυτήν τη ζωή -και όχι στην
επόμενη-, τόσο που να μονολογήσει πεθαίνοντας «Καλά ήταν, έζησα μια ζωή ωραία, γεμάτη,
είμαι ικανοποιημένος», να επιλέξει κάποιο μονοπάτι που του αρέσει και να το
περπατήσει μέχρι το τέλος του, να το βιώσει ως το μεδούλι. Μετά μπορεί ενδεχομένως
να πάρει κάποιο άλλο, που θα τον πάει ακόμα πιο πέρα.

Έτσι μεταμορφωνόμαστε όμως… βουτώντας στα βαθιά, όχι κάνοντας
απλωτές από τη μία άκρη της παραλίας μέχρι την άλλη.

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest