Επιλογή Σελίδας

Ευχαριστώ

από | Σεπ 14, 2007 | Χωρίς κατηγορία

Είναι κάτι άνθρωποι, τόσο γλυκείς…
που συμπονούν τον συνάνθρωπο, ενδιαφέρονται, συμπαραστέκονται ενεργά…

Ειλικρινά, το γεγονός αυτό με εκπλήσσει όταν το συναντώ. Και με συγκινεί αφάνταστα.

Όταν βλέπεις τους περισσότερους να μην δίνουν δεκάρα ούτε καν για τους δικούς τους… Όταν όλα τελικά ανάγονται στο θέμα «χρήμα» και στο πόσο θα μας κοστίσει εμάς η περιπέτεια του δίπλα… (κι ο χρόνος χρήμα είναι, έτσι δε λένε;)

Τότε πραγματικά βλέπεις εκείνους, τους άλλους, τους γνήσιους ανθρώπους σαν όαση μέσα στην έρημο των φιλάλληλων συναισθημάτων, σαν ήλιο πάνω από μια μαύρη θάλασσα εκατομμυρίων μίζερων Εγώ.

Δεν μπορώ παρά να νοιώθω ευγνωμοσύνη για την ύπαρξη τους και αν πίστευα στο Θεό, θα προσευχόμουν να είναι πάντα καλά και να μπορέσουν να γεννήσουν, να διαπλάσουν κι άλλους τέτοιους ανθρώπους, μήπως τυχόν γίνει κάποτε η ζωή μας πραγματικά ανθρώπινη.

23 Σχόλια

  1. Alkyoni

    η ευχή σου και δική μου
    φιλιά

    Απάντηση
  2. 3 parties a day

    Εγώ πάντως γέννησα!
    (Τι, δεν εννοούσες εμένα;)

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Πόσο λυτρωτικό να το νιώθεις, synas. Πόσο σωτήριο οι άνθρωποι να αποκτούν πάλι πρόσωπο και υπόσταση. Τελευταία κι εγώ το είπα, αλλά επανέρχεται τόσο σπάνια πια.

    Απάντηση
  4. bbchris

    Τη νύχτα ένα κερί είναι πιο λαμπερό από τον ήλιο.

    Απάντηση
  5. ladybug

    Εκτός από τους γνήσιους ανθρώπους και η ευγνωμοσύνη είναι κάτι που τείνει να εκλείψει.

    ΥΓ: Εύχομαι να πάνε όλα όσο πιο ανώδυνα γίνεται.

    Απάντηση
  6. Dawkinson

    είσαι τυχερή, που σε αγγίζουν τέτοιοι άνθρωποι. δε χάνεις έτσι την ελπίδα και η μοναξιά δε γίνεται απειλή.

    Απάντηση
  7. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    alkyoni, φιλιά!

    3 pad, άντε διάπλασε κιόλας κι άσε τις μαγκιές εσύ! Ακόμα 8 είναι!

    dora, σπάνια-ξεσπάνια υπάρχουν πάντως και τέτοιοι άνθρωποι. Κι αυτό μας δίνει ελπίδα.

    chris, και πιο ρομαντικό επίσης… 🙂

    ladybug, σ’ ευχαριστώ πολύ.

    dawk, είμαι κι εγώ τυχερή που υπάρχουν, ναι.

    Απάντηση
  8. Niemandsrose

    Η ελεημοσύνη πάντως δεν είναι και τόοοσο αθώα ιστορία. Δεν εννοώ τους ανθρώπους που περνάνε μπροστά από τον άστεγο και του αφήνουν μισό ευρώ, τόσο όσο την οργανωμένη φιλανθρωπία.
    Μην τα λέω εγώ, να τα πει ο Νίτσε:
    “Η φιλανθρωπία είναι μια ανθρώπινη επινόηση που σκοπό έχει να διατηρήσει το status quo και να υπενθυμίσει το χάσμα μεταξύ εχοντων και μη εχόντων. Οι έχοντες θα νιώσουν πιο ισχυροί. Οι μη έχοντες δεν θα μπορέσουν ποτέ να ξεπληρώσουν τον ευεργέτη και έτσι θα μεγαλώνει η πόλωση.”

    Καλώς σε βρήκα! 😉

    Απάντηση
  9. ΣΠΙΘΑΣ

    Καλημέρα, με φτιάχνεις.
    Ομορφαίνει η ματιά μας.
    @synas.Δές το σημερινό post, περί Merrill Lynch, με την τεκμηρίωση και τις πηγές του. Μετά την ερώτηση σου, έψαξα, τι να κάνω.

    Απάντηση
  10. glenn

    Ναι, υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι πράγματι. Μακάρι να γίνουν περισσότεροι.

    Απάντηση
  11. Ανώνυμος

    Νομίζω πως κατά βάση οι άνθρωποι είναι καλοί, στην πλειοψηφία τους. Μα ο καιρός οι υποχρεώσεις τα προβλήματα δεν τους αφήνουν να ασχοληθούν και τόσο με την καλοσύνη τους. όταν όμως εμφανιστεί ένα σοβαρό γεγονός έρχεται στην επιφάνεια η ανθρωπιά τους. ( αν και εφόσον την έχουν δηλαδή – δε μιλάμε για τα γομάρια )

    Απάντηση
  12. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    niemandsrose, καλώς ήλθες! Είμαι κι εγώ εναντίον της λεγόμενης “φιλανθρωπίας” 100%. Όμως μιλώ για ανθρώπους καθημερινούς, γνωστούς και φίλους, που προσφέρονται να σου δώσουν ένα χέρι βοηθείας χωρίς να αποσκοπούν πουθενά και χωρίς να περιμένουν κανένα αντάλλαγμα.

    σπίθα, 🙂 Έλαααα! Καλό σου έκανα! Έτσι, πρέπει να σπρώχνουμε ο ένας τον άλλον…

    glenn, υπάρχουν κι είναι απορίας άξιον, πώς διάολο υπάρχουν ακόμα.

    pussy galore, αν κάτι έχει πραγματική αξία στις ανθρώπινες σχέσεις, είναι η αφιέρωση του χρόνου μας.

    Απάντηση
  13. Θερμεσιλαος

    έχω την αίσθηση πως δεν αναφέρεστε στην ποσότητα αλλά στην ποιότητα του αφιερούμενου χρόνου και το αναφέρω έχοντας διαβασει προηγούμενο, επιφανειακό σχόλιο.
    καλημέρα.
    Θ.

    Απάντηση
  14. melomenos

    αυτοί είναι που κάνουν την διαφορά!
    ευτυχώς!

    Απάντηση
  15. mary

    διάβασα τα τελευταία σου ποστάκια όλα μαζί synas 🙂

    όπως λέει κι η dawk όταν σε αγγίζουν έτσι οι άνθρωποι η μοναξιά δεν γίνεται απειλή 🙂

    🙂

    Απάντηση
  16. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Θερμεσίλαε, προφανώς απαντάτε σε σχόλιο άλλου σχολιαστή… Εγώ προσωπικώς πάντως αναφέρομαι στην ποσότητα του χρόνου. Δεν το πολυκαταλαβαίνω αυτό με την ποιότητα, που το λένε συνέχεια -ειδικά σε σχέση με τα παιδιά. Τι θα πει “ποιοτικός χρόνος”, όταν βλέπεις τα παιδιά σου μόνο το ΣΚ; Όχι, εγώ θέλω ποσότητα χρόνου μ’ αυτούς που αγαπάω! Να το φχαριστιέμαι!
    Η ποιότητα χρόνου αναφέρεται μάλλον περισσότερο στη μελέτη ή στην εργασία, όπου παίζει ρόλο η συγκέντρωση σ’ αυτό που κάνεις.

    melomenos, πέστα ντε! Γιατί κάτι άλλοι λένε, πως οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά! Μού ‘δωσες ιδέα για ποστ τώρα…

    mary, να σου πω την αλήθεια, έχω χρόνια να νοιώσω απειλητική τη μοναξιά. Ευνοούν βέβαια και οι συνθήκες, όμως κυρίως και για κάποιον περίεργο λόγο, σα να έχω ψιλοσυμφιλιωθεί με την ιδέα της μοναξιάς. Ή μάλλον της μοναχικότητας, θα έλεγα. Γιατί μοναξιά -ψυχική απομόνωση- δε νοιώθω σε καμία περίπτωση.

    Απάντηση
  17. gerasimos
  18. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Μην κοροϊδεύεις, ρε Γεράσιμε! Μας πιάνουν κι εμάς τα συναισθηματικά μας! Πειράζει; 🙂

    ΟΕ-ΟΕ!!! Ανατρέψαμε σκορ 9 πόντων στο 1,5′!!! ΟΕ-ΟΕ!!!

    Γεα!

    Απάντηση
  19. Ανώνυμος

    Niemandsrose,

    Και αν όλοι μας αντλούσαμε ευχαρίστηση αποκλειστικά, ή έστω σε μεγάλο βαθμό από την φιλανθρωπία, και δεν την χρησιμοποιώ με τη στενή της -οικονομική- έννοια, ο Νίτσε θα γνώριζε τον Μαρξ, με οικοδεσπότη τον Φρόυντ…

    Αλλα ερωτώ, αν δεν επενέβαιναν οι ΜΚΟ στη Ρουάντα ή στο Νταρφούρ, ποιο κεφάλαιο, ποια απ’ όλες τις εβδομαδιαίες κυβερνήσεις και ποιο status quo θα ανέτρεπαν οι πρόσφυγες, στην πλειοψηφία τους γυναίκες και μικρά παιδιά, για να επιζήσουν ή, ω του κλαυσίγελου, να διεκδικήσουν και ένα “καλύτερο μέλλον”; Κάτσε πρώτα να αποκτήσουν το αντικείμενο, και μετά βλέπουμε για το επίθετο.

    Αξιόλογα και σημαντικά τα προϊόντα των ιδεολογικών μικρόκοσμων-μακρόκοσμων των μεγάλων Εγώ, αλλά χωρίς αντιστοίχιση με την εκάστοτε υπαρκτή, ρευστή και τρέχουσα κατάσταση, είναι σαν τ’ αεροπλάνα. Δεν πα’ να σε πάνε και στην Κίνα, αν δεν προσγειωθούν είναι μισή δουλειά…

    Ανιδιοτέλεια δεν υφίσταται μεν, για την ιδιοτέλεια, ωστόσο, υπάρχουν πολλοί δρόμοι, όπως υπάρχουν και κάποιοι που δεν έχουν Εxpress Service…

    Synas,

    Που έμεινες πάλι;;;
    Και στο είπα, πάρε Ιαπωνικό!

    Απάντηση
  20. Ανώνυμος

    Α, ξέχασα…

    Εε!Εε!Εε!,
    Οο!Οο!Οο!,
    φέρτε υπογλώσσια να πάμε τελικό!!!

    Όλα τελευταία στιγμή γαμώ το κέρατό μου! Τελικά είμεθα έθνος αναβλητικό.

    Απάντηση
  21. fish eye

    ναι..ειναι σπανιοι αυτοι οι ανθρωποι αλλα τοσο υπεροχοι..
    καλημερουδια
    φεγγαρενια φιλια

    Απάντηση
  22. Desposini Savio

    να’ξερες πόσο αναθεώρησα πρόσωπα και καταστάσεις αυτές τις μέρες που η κατάσταση του ποδιού μου με κράτησε μακριά από τον “εξω” κόσμο μέσα στο σπίτι…
    είδα τέτοιο πραγματικό ενδιαφέρον και πράξεις από κάποιους ανθρώπους που δεν το περίμενα και πίστεψε με αισθάνθηκα άσχημα στην ιδέα ότι εγώ σε ανάλογη περίπτωση μπορεί να μην είχα πράξει ανάλογα προς αυτούς.
    πραγματικά τους ευχαριστώ και ευχαριστώ και εσένα για αυτό το κείμενο “χαστούκι”.

    Απάντηση
  23. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    reactor, αν δεν εκμεταλλευόταν ο άνθρωπος τον άνθρωπο, δεν θα υφίστατο καν η έννοια της “φιλανθρωπίας”. Θα ήταν δεδομένο, ότι αγαπάμε το είδος μας (είναι και γελοία ως όρος, άμα την συνειδητοποιήσεις…) Στις υπάρχουσες κοινωνίες όμως, ό,τι γίνεται προς βοήθεια αναξιοπαθούντων -ιδιοτελές ή αλτρουιστικό- θεμιτό είναι, αλλά δεν παύει να ενέχει την έννοια ανώτερος-κατώτερος.

    φεγγαραγκαλιες, καλώς όρισες απ’ τα μέρη μας.

    desposini savio, είδες; Όλοι λένε συνέχεια, πως οι φίλοι εξαφανίζονται όταν τους χρειάζεσαι. Αλλά πολλές φορές συνειδητοποιείς, πως έχεις φίλους, που δεν τους υπολόγιζες.

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest