fbpx
Επιλογή Σελίδας

«Συναντήσεις»

από | Μαρ 19, 2007 | Χωρίς κατηγορία

Είχε τελειώσει το πάρτι κι έπρεπε να καθαρίσει. Πάρτι… λέμε τώρα… Συνάντηση.
Όσο περνούσαν τα χρόνια τα εκκωφαντικά πάρτι μετατρέπονταν ουσιαστικά σε κουβέντες ολίγων ατόμων γύρω από το τραπεζάκι του σαλονιού. Όλοι ήθελαν κιόλας να φάνε. Όχι όπως παλιά, ξεροσφύρι και λιώμα μέχρι τα ξημερώματα. Τώρα ήρεμα, μαζεμένα, προσεκτικά. Μην το παρακάνουμε με το ποτό, να βάλουμε και κάτι στα ήδη διευρυμένα στομάχια μας και το πολύ μέχρι τις 2:

«Αχ, ό,τι ώρα κι αν πέσω στις 8 είμαι στο πόδι»
«Θα ξυπνήσουν τα μικρά και θα χοροπηδάνε απ’ τις 7 στο κεφάλι μας»
«Αν πέσω στο κρεβάτι μετά τις 3, αύριο έχω σίγουρη την ημικρανία»…

Όλοι πάλευαν με τα ρολόγια…

Έτσι κυλούσαν τα τελευταία χρόνια οι συναντήσεις, οι οποίες ούτως ή άλλως είχαν μειωθεί στο ελάχιστο. Είχαν γίνει σχεδόν σπάνιες. Τώρα εκείνη και όλοι της οι φίλοι είχαν πια σπίτια μεγάλα, αστραφτερά, όμως τα απολάμβαναν μονάχοι χωμένοι μες στις κουζίνες ή πίσω από την οθόνη του PC. Τα σαλόνια ήταν κυρίως γήπεδα για τα παιδιά και για ν’ απλώνουν τις αρίδες τους οι ψόφιοι εργαζόμενοι τα βράδια. Και να βλέπουν Τριανταφυλλόπουλο μέχρι τη μέση. Μετά έπεφτε ροχαλητό και μεταφέρονταν σαν υπνοβάτες στις κρεβατοκάμαρες με τα τεράστια κρεβάτια. Ιδέα δεν είχαν πώς ήταν αυτές οι κρεβατοκάμαρες. Το πρωί πετάγονταν σαν ελατήρια από το ξυπνητήρι και τρέχανε…

Εξάλλου, χρησιμεύει η κρεβατοκάμαρα σε τίποτα άλλο; Είχαν ξεχάσει…

Ξαπλωμένη τώρα κι αυτή στον καναπέ του σαλονιού της κοιτούσε τα λερωμένα πιάτα και προσπαθούσε να πάρει την απόφαση να τα μαζέψει. Όχι πως θα τά ‘πλενε κιόλας. Στο πλυντήριο θα τα έβαζε. Αλλά κι αυτό δουλειά ήταν. Κι εκείνη βαριόταν… βαριόταν πολύ.
Τα κρυστάλλινα έπρεπε να τα πλύνει μάλιστα στο χέρι… Τι τα ήθελε τα κρυστάλλινα;

Θυμόταν στο παλιό το σπίτι… Όταν μαζεύονταν κάθε βράδυ ίσαμε 20 άτομα -ποτέ τα ίδια- σ’ ένα μικρό δωματιάκι γεμάτο δίσκους, κλείνονταν μέσα στο ντουμάνι, άκουγαν μουσικές, κατέβαζαν 5 μπουκάλες και ξεραίνονταν στο γέλιο. Και συζητήσεις… Συζητήσεις ατέρμονες, που συνεχίζονταν από νύχτα σε νύχτα… Συζητήσεις υπαρξιακές, καθημερινές, αστείες, σοβαρές… όλα τους απασχολούσαν.

Τώρα πια έλεγαν για τα δάνεια και τις αγορές τους, τα παιδιά τους, την υγεία τους!! (ναι, είχαν ήδη αρχίσει να μιλάνε για την υγεία…), άντε και κανένα θέμα από ‘κείνα τα μισά που είχαν παρακολουθήσει στον Τριανταφυλλόπουλο… Γενικώς, η υπόλοιπη θεματολογία ήταν βγαλμένη απευθείας μέσα από την τηλεόραση. Οι περισσότεροι είχαν πάψει πια και να διαβάζουν. Πού να προλάβουν; Όχι, ότι τους έκαιγε κιόλας η ανάγκη…

Αυτά σκεπτόταν, κοιτάζοντας τα πιάτα, και την πήρε ο ύπνος άπραγη στον καναπέ…
Στο όνειρό της είδε, ότι πούλησε το καινούριο της σπίτι κι έφυγε ταξίδι μακρινό. Και πως κάπου στις Ινδίες συνάντησε μία γυναίκα που της έμοιαζε σαν μια στάλα νερό από την ίδια βρύση. Είχε φτάσει κι εκείνη στο ίδιο ακριβώς μέρος από την άλλη όμως, από Αμερική. Ήταν, λέει, η δίδυμη χαμένη αδελφή της… Αυτό ήταν μάλλον έμπνευση από τη Νικολούλη…

9 Σχόλια

  1. Dawkinson

    Άστο…
    Γι’αυτό τα κόβεις κι’ αυτά τα ΄κοινωνικά’ και μένεις στους λίγους και εκλεκτούς – που πίνουν κι ας ξυπνούν 7- για να πεις τα σημαντικά και το κυριότερο: να γελάσεις.
    (Ιδανικά)
    Καλή εβδομάδα!

    Απάντηση
  2. gitsaki

    Τώρα,το τέλος της ιστορίας θυμίζει κάτι από το γνωστόν λαϊκόν άσμα:”Η αγάπη που μας ένωσε(δις),πόνο δε θα γνωρίσει/είμαστε δυό σταλαγματιές από την ίδια βρύση”.
    :))
    Νομίζω ότι το τραγουδούσε η Ρένα Κουμιώτη πριν πολλά χρόνια.
    Πάντως…εφιαλτικό το σενάριο!

    Απάντηση
  3. kyriaz

    Ενδιαφέρουσα καταγραφή μιας μίζερης ζωής…
    Μοιάζει αντιφατικό μα δεν είναι.
    Καλησπερίζω!….

    Απάντηση
  4. Lote Alcarin

    Σε πέτυχα ένα βράδυ από το βλόγι ενός φίλου, και ξενύχτησα διαβάζοντας. Γράφεις πολύ όμορφα, πολύ ταξιδιάρικα. Ξεκίνησα μια απάντηση για το συγκεκριμένο post σου, αλλά με πήγε μακριά, οπότε το μετέφερα σε δικό μου post. Thanks για την “έμπνευση”. Κάποιες φορές βρίσκεσαι σε μια κατάσταση και δεν την αντιλαμβάνεσαι καν. Καλησπέρα.

    Απάντηση
  5. 3 parties a day

    Ε-ε-έρχομαι!

    Απάντηση
  6. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    dawkinson, και ποιοι είναι οι λίγοι και οι εκλεκτοί; Και είμαστε εμείς άραγε τέτοιοι;

    gitsaki, έχω την αίσθηση, πως κι εμένα από ‘κεί μού ‘ρθε η βρύση… απ’ το τραγούδι…

    kyriaz, κάτι πρέπει να κάνουμε και μ’ αυτά… τα μίζερα…

    lote alcarin, εγώ σ’ ευχαριστώ… Μου έδωσες μεγάλη χαρά…

    3 pad, εσύ έρχεσαι, αλλά η synas φεύγει… Για να δούμε… θα συναντηθούμε αυτήν τη φορά καθόλου;

    Απάντηση
  7. kyriaz

    Η synas φεύγει;…

    Απάντηση
  8. 3 parties a day

    Δεν ανησυχώ καθόλου! Έχει να πέσει πολύ γέλιο!

    @Κυριαζ, ούτε εσύ χρειάζεται ν’ ανησυχείς…

    Απάντηση
  9. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    kyriaz & 3 pad, ίσως το ποστ θα έπρεπε να ονομάζεται “Απομακρύνσεις”…

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest