fbpx
Επιλογή Σελίδας

Σκληρή η ζωή στα Γιάννενα

από | Σεπ 26, 2007 | Χωρίς κατηγορία

Πήγαινε χέρι-χέρι με την αγαπημένη του
την καθιερωμένη βόλτα στον κεντρικό δρόμο της παλιάς πόλης.
Κυριακή ήτανε.

Στο μυαλό του στριφογύριζαν ακόμα τα λόγια Εκείνης, της άλλης.
Πονούσε.
Ούτε είχε μπει στον κόπο να τα πει σ’ εκείνον τον ίδιο.
Είχαν φτάσει μόνο ως κουτσομπολιά στ’ αυτιά του…

Του τα είχε ψιθυρίσει η Μαρίκα του Ανέστη,
καθώς τίναζε από πάνω της τα άχυρα
κι έβαζε το μαύρο φόρεμά της να πάει κι αυτή σπίτι…

Ήταν τόσο σκληρή ώρες-ώρες η ζωή μαζί του…

11 Σχόλια

  1. glenn

    Γιατί η ιστορία εκτυλίσσεται στα Γιάννενα;

    Απάντηση
  2. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    glenn, 🙂
    Κάπως μού ‘ρθαν τα Γιάννενα ξαφνικά στο κεφάλι… Ποιος ξέρει γιατί…

    Απάντηση
  3. ολα θα πανε καλα...

    Είναι γιατί τα Γιάννενα έχουν σχέση με τη γέννηση ιδεών στο κεφάλι σου,synas.
    🙂
    Είπα τη δική μου εκδοχή,μη βαράς.Μπορεί να είναι και μπούρδα.
    Η ζωή πάντως,είναι σκληρή παντού.Όχι μόνο στην Ήπειρο.
    🙂

    Απάντηση
  4. Vromios

    πολύ καλή η εικόνα του άχυρου – υπάρχουν ακόμα άραγε;

    βαθια ειρωνική γυναικεία ματιά – μου άρεσε

    η φωτό βέβαια και κυρίως η περιγραφή (το αχυρο που λέγαμε 🙂 ) παραπέμπουν σε άλλες εποχές… εσκεμένα; διαχρονικό φαινόμενο οι μαλάκες;

    την καλημέρα μου

    Απάντηση
  5. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    όλα θα πάνε καλά, ναι παντού…

    vromios, ναι, και πάντα… Διαχρονικότατο… Welcome!

    Όμως “Ήταν τόσο σκληρή ώρες-ώρες η ζωή μαζί του…” *2 (αμφισημία… μη χέσω με τις αμφισημίες… κόλλησα κι εγώ…)

    Απάντηση
  6. 3 parties a day

    Δύσκολη η ζωή όταν το παίζεις σε πολλά ταμπλώ…

    Απάντηση
  7. Ζυγίνα

    Εκτός από τα Γιάννενα, τριγυρίζουν και παρέες που εορτάζουν αυτές τις μέρες!

    Απάντηση
  8. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    3 pad, πολύ… ένα δράμα ζουν αυτοί οι άνθρωποι… Χιόνια πολλά στις πλάτες τους… Χιονίζει πολύ εκεί πάνω στα Γιάννενα… Και κανείς ποτέ δεν θα δει τις κατάλευκες, και τόσο βαριές από το χρόνο, κάποτε μαύρες κάπες τους… Γι’ αυτό τις βγάζουν και τις δείχνουν όπου βρουν. Υπαρξιακή ανάγκη…

    Ζυγίνα, αχ… μην με κάνεις να νοιώθω άσχημα! Έχω τις κλειστές μου… Ο μήνας των γενεθλίων -έχω διαβάσει- είναι πάντα για όλους μαύρος… Χρόνια πολλά πάντως σε όλην την εορτάζουσα παρέα!

    Απάντηση
  9. the navigator

    Μου θύμισε τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου το post σου…Κάτι από τον “Βραχνό Προφήτη” ας πούμε…Ή και λίγο από την γεύση που μου έμενε ταξιδεύοντας στις επαρχιακές οδούς ακούγοντας Σαββόπουλο…”Άθλια χωριουδάκια…κι ασυνάρτητη επαρχία…καθετί…μισοχωμένο μες τη γη…”, στο πολύ πεσιμιστικό του ομολογώ…Και πέρασα κι από τα Γιάννενα !

    Την καλησπέρα μου…

    Απάντηση
  10. ΣΠΙΘΑΣ

    @synas
    Στριφογυρίζουν, απλώς, στο μυαλό του τα λόγια; ή θα του γρατζουνάνε συνεχώς την ψυχή του….

    Απάντηση
  11. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    navigator, δεν ήξερα το τραγούδι… Έψαξα και το βρήκα. Το παραθέτω, γιατί όντως ταιριάζει. Σ’ ευχαριστώ.

    Χιόνι, σεντόνι τρυφερό για του φιδιού τον ύπνο
    χιόνι και πένθιμο σκυλί, βραχνός προφήτης

    Και όμως το πιο γλυκό βιολί το παίζει ο θάνατος

    Κοιτάς απ’ το παράθυρο, καπνίζουν τα πηγάδια
    χιόνι και ανάψαν τη φωτιά στον κάτω κόσμο

    Και όμως το πιο γλυκό βιολί το παίζει ο θάνατος

    Ο κυνηγός στο πέρασμα, το σπίρτο πίνει
    το λύκο που εχίμηξε, πίσω του δεν τον βλέπει

    Και όμως το πιο γλυκό βιολί το παίζει ο θάνατος

    σπίθα, ειλικρινά δεν έχω ιδέα… Φαντάζομαι, ότι η ψυχή του είναι ήδη αρκετά γρατζουνισμένη και δεν μασάει πια τόσο πολύ… Θα πάει μάλλον γρήγορα παρακάτω…

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest