fbpx
Επιλογή Σελίδας

Όμορφη ζωή, αγγελικά πλασμένη…

από | Απρ 11, 2007 | Χωρίς κατηγορία

Θέλουμε να είμαστε αποδεκτοί.
Όχι, ψέματα: θέλουμε να είμαστε αρεστοί.
Ακόμα και σ’ αυτούς που περιφρονούμε.

Όποιος εγκαταλείπει την προσπάθεια αυτή, εγκαταλείπεται.
Όποιος δείχνει τον πραγματικό του εαυτό, απομυθοποιείται.

Η «αλήθεια» είναι μια καραμέλα που όλοι την πιπιλάμε, σε κανέναν όμως δεν αρέσει η γεύση της πραγματικά. Κι όλοι σχεδόν την φτύνουμε πριν την καταπιούμε.

Μας αρέσει να ζούμε στο παραμύθι.
Μας αρέσει να φτιάχνουμε ψεύτικους ήρωες.
Μοιραίες γυναίκες και καλοσυνάτους πρίγκιπες.
Μας αρέσει να πιστεύουμε, πως ο Χριστός δεν είχε φυσικές ανάγκες.
Και πώς ο Γκάντι κι η Μαρία Τερέζα ήταν άγιοι.
Μα εξάλλου ακόμα ανακηρύσσουμε αγίους. Ο Παΐσιος δεν ήταν ο τελευταίος;
Και πάντα φτιάχνουμε αγιογραφίες ακόμα και για τους επιτυχημένους νταβατζήδες.
Όλοι είναι τόσο καλοί, τόσο ντόμπροι, τόσο φιλότιμοι και συμπονετικοί…

Αυτό που προφανώς δεν έχουμε καταλάβει, είναι πως για να εξελιχθεί ένας άνθρωπος πρέπει να ζει. Τα πάντα. Και να παλεύει και να λερώνεται. «Δια πυρός και σιδήρου» κατακτάς και τη σοφία και το χρήμα και την τέχνη και την δύναμη, ακόμα και την γαλήνη. Όχι δια της υποταγής στα καλά και στα όμορφα και στα καθιερωμένα.

Όμως, ξαφνικά όλοι παρουσιάζουν την πορεία αυτή εξευγενισμένη.
Όλοι πέρασαν μέσα απ’ τη φωτιά κοστουμαρισμένοι, καθαροί κι αλώβητοι.
Σαν τον Τζέιμς Μποντ και τη Λάρα Κροφτ, ένα πράγμα…

15 Σχόλια

  1. kyriaz

    Αλήθεια είναι…
    Χρόνια Πολλά σου είπα;…
    Χρόνια Πολλά,synas!

    Απάντηση
  2. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Καλημέρα, kyriaz! Μου είπες χρόνια πολλά και σου είπα… το ξέχασες κιόλας;

    Απάντηση
  3. ladybug

    Καλημέρα και χρόνια πολλά!
    Αυταπάτες…πολλές…

    Απάντηση
  4. kyriaz

    Μη με παρεξηγείς μωρέ synas-είμαι στην ανάρρωση από μια ίωση που με ταλαιπώρησε πολύ αυτές τις μέρες-εκτός του ότι ….”ου γαρ έρχεται μόνον”…. 🙂

    Απάντηση
  5. Debby

    Ετσι ακριβώς είναι… Θέλουμε να βλέπουμε να ζουν οι άλλοι για μας, και στο πρώτο λάθος που κάνουν να σηκωνόμαστε από τον καναπέ μας και να λέμε “Κοίτα τι έπαθε ο τάδε”…

    Η “ανυπάκοή” είναι αυτή που μας πάει λίγο παραπέρα από εκεί που είμαστε. Αυτό νομίζω το ξέρουμε. Αλλά φοβόμαστε.
    Λες και απο τότε που γεννιόμαστε μας μαθάινουν ένα πράγμα μόνο. Τον φόβο. Οταν είσαι παιδί δεν έχεις καμιά συναίσθηση του…
    Και δεν είναι εύκολο όταν έτσι διδαχθείς να κάνεις μετά αλλιώς.

    Απάντηση
  6. An-Lu

    Τρελό δεν είναι αυτό;
    Αφού, αν δεν τσαλακωθείς και δε φας τα μούτρα σου, δεν μαθαίνεις…τι κάθονται και τσαμπουνάνε;

    Απάντηση
  7. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    ladybug, και απάτες… πολλές…

    kyriaz, χαμογελάκι…

    debby, ναι… πώς θα περάσεις το ποτάμι, άμα φοβάσαι να βραχείς; Ο Τζέιμς Μποντ πάντως έβγαζε τη στολή βατραχανθρώπου και έμενε από μέσα στεγνός με το ταξίντο…

    an-lu, έλα ντε… μην μας σκιστεί το καλσόν…

    Απάντηση
  8. bbchris

    Ξέρω πολύ καλά ότι αν κάποια στιγμή δεν είχα πάθει κάποια στραπάτσα δεν θα είχα προχωρήσει μπροστά. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος βρίσκω ότι είμαι συνολικά κερδισμένος. Αν με ρωτήσεις όμως να σου πω γι’ αυτό, πολύ πιθανόν να σου απαντήσω my name is Bond. James Bond. Τι να κάτσω να εξηγήσω; Τότε ήταν τότε και τώρα είναι τώρα. Αν κάτσω κι ανάγω όλες τις περιπτώσεις στο τότε, έχω χάσει σίγουρα το παιχνίδι του τώρα.
    Υπάρχουν βέβαια και οι περιπτώσεις των «εξ επαγγέλματος» ατσαλάκωτων αλλά από την άλλη χρειάζεται να έχουμε και κάτι να γελάμε…

    Απάντηση
  9. Dawkinson

    Στολή αμιάντου δε φοράει κανείς. Όταν περάσεις από τη φωτιά, θα βγεις καμμένος. Αν τη βγάλεις καθαρή με μερικά εγκαύματα, ίσως και να καυχηθείς κομματάκι στους ατσαλάκωτους και να πεις ότι ένιωσες λίγο survivor. Που είσαι.Η ψυχούλα σου όμως το ξέρει και κανένας άλλος. Μετά οχυρώνεσαι για παν ενδεχόμενο. Και μένεις πιο μόνος από πριν, γιατί τώρα ξέρεις περισσότερα.

    Απάντηση
  10. s_k

    προτιμαμε να πεθαινουμε απο καρκινο παρα απο αληθεια.

    Απάντηση
  11. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    chris, δεν θέλω να κρίνω, τι πρέπει να κάνει κανείς. Το παραμύθι μου τη σπάει.

    dawk, κακιώνεις κιόλας άραγε, όταν είσαι survivor; Όπου…

    fuzzy burlesque, και απ’ αυτό πεθαίνουμε τελικά… θάβοντας μέσα μας την αλήθεια μας…

    Απάντηση
  12. Dawkinson

    μάλλον αποστασιοιποιείσαικαι γίνεσαι πιο κυνικός. Δε χαρίζεις κάστανα.

    Απάντηση
  13. melomenos

    πάντα αλήθειες λες!
    χρόνια σου πολλά…

    Απάντηση
  14. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    dawk, ναι… γίνεσαι λίγο απρόσιτος για το… ευρύ κοινό!

    melomenos, σ’ ευχαριστώ πολύ! Χρόνια πολλά!

    Απάντηση
  15. Dawkinson

    εξαρτάται από τι είσαι φτιαγμένος. Αν είσαι από πίτουρο, ναι. Και μετά, σε τρώνε κι οι κότες.

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest