από Alexia Iliadou | Φεβ 22, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Πέρασε το απόγευμα μέσα στα σκοτάδια του δωματίου του, μην έχοντας για άλλη μια φορά πού να πάει. Δεν τον είχαν καλέσει πουθενά, όμως κι ο ίδιος ήξερε: όπου κι αν πήγαινε θα βαριόταν αφόρητα. Θα έμπλεκαν πάλι σε κάποια συζήτηση πολιτικού ή κοινωνικού ενδιαφέροντος, θα... από Alexia Iliadou | Ιαν 27, 2007 | Χωρίς κατηγορία
«Είμαι κουρασμένος κι εσύ παράλογη. Πρέπει ν’ ανοίξω κι εγώ ένα blog, ν’ αφήνω εκεί τις καθημερινές μου σκέψεις», έγραφε στο κλείσιμό του το μπιλιετάκι μ’ έναν γραφικό χαρακτήρα καθαρό, όμορφο θα τον έλεγες. Δεν πρόδιδε καμία κούραση, μόνο ένα ψέμα, μια... από Alexia Iliadou | Ιαν 23, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Έμπαινε στο σπίτι των γονιών της και κάπνιζε. Ένα αρωματικό τσιγάρο, βαρύ… Ο καπνός τρύπωνε μέσα από τις χαραμάδες του παιδικού της δωματίου και της χάιδευε τα ρουθούνια. Μια αγαλλίαση την πλημμύριζε, ξετίναζε και το τελευταίο ονειράκι από το μικρό της κεφάλι και... από Alexia Iliadou | Ιαν 17, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Μια όμορφη χωριατοπούλα έπλεκε στο κατώφλι του σπιτιού της. Πέρασε μια μέρα, την είδε ο σουλτάνος, του γυάλισε κι έβαλε τους φρουρούς του να την πιάσουν. Επί τόπου. Την οδήγησαν σε κάτι μπουντρούμια, όπου την ανέλαβαν πολλές. Και πολλοί… Κάτι χοντρούληδες με λεπτές... από Alexia Iliadou | Νοέ 11, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Ο Γευσιγνώστης Ήταν κάποτε ένας τύπος, που τυχαία γεγονότα της ζωής του τον οδήγησαν να κάνει το επάγγελμα του γευσιγνώστη. Δεν ήταν, πως απολάμβανε τόσο τα φαγητά και τα γλυκά, όσο τον γοήτευε η μυρωδιά τους, η όψη τους και πάνω απ’ όλα η προετοιμασία τους....
