από Alexia Iliadou | Νοέ 8, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Οι απανταχού αυτοδιορισμένοι «σύμβουλοι» σου παραθέτουν με ενδελέχεια μεγάλη τις παπάρες που έχει προλάβει το μυαλό τους να μηρυκάσει επαρκώς δίχως να φτύσει όλα τα άγνωστα, τσουβαλιασμένα τα Άπαντα της Ανθρωπότητας, και όλα κάπως στρεβλά, αναγνώσματα, στατιστικές και... 
από Alexia Iliadou | Νοέ 2, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Κάθε σου βήμα Σέρνει μαζί Πάντα μαζί Τη σκιά. Μα όταν ο ήλιος Είναι ψηλά Πολύ ψηλά Πολύ μακριά Μένεις μονάχος Ένας Δίχως σκιά Να ψέγεις. Αυτή είναι Η ώρα Να... από Alexia Iliadou | Οκτ 18, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Συμπληρώνεται η υδρόγειος σαν παζλ· οι τρύπες γεμίζουν. Σπάν’ τα παγόβουνα κι αποκαλύπτουν γη. Ανά εποχές ακόμα κι ο Βόρειος Πόλος μπορεί να... από Alexia Iliadou | Οκτ 13, 2010 | Χωρίς κατηγορία
…λέει το τραγούδι,λέω κι εγώ, το λες κι εσύ,και μουρμουράμε όλοιέναν σκοπόδίχως σκοπό,δίχως αρχή και τέλος. Μοιρολόι επάλληλο, ποτέ κανείς δεν φταίει,κι αναμονή -στιγμές χτυπάει η θλίψη- κι όλο η κλεψύδρα... από Alexia Iliadou | Οκτ 1, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Με την ανατολή του Οκτώβρη μαζεύτηκαν πάλι σύννεφα… ‘Ετσι αλλάζει ο καιρός. Ποιος νοιάζεται; Μπορώ και πάλι να ταμπουρωθώ πίσω από τοίχους ή να μουλιάσω στη βροχή ασκόπως. Ποιος νοιάζεται; Η τύχη μας πλέκεται αλλού… Σαν κάποια ανόητη γριά να πλέκει κάτι αυτόματα...
