από Alexia Iliadou | Οκτ 19, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Επιθέσεις κεκαλυμμένες κακόβουλες κι υστερόβουλες, θυμός ντυμένος απόσταση κι ένα επίχρισμα φθηνό ηθικών αρχών συμπόνοιας κι ενδιαφέροντος. Άνθρωποι πωρωμένοι ως το κόκκαλο -γλείφουν αναξιοπρεπώς ακόμα κι αυτό- γεμάτοι πίστες ορθολογικές ή μεταφυσικές και παραποιημένη... από Alexia Iliadou | Οκτ 18, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Σε νέο κορμί ο αρχέγονος έρως θε να φωλιάσει. από Alexia Iliadou | Οκτ 18, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Συμπληρώνεται η υδρόγειος σαν παζλ· οι τρύπες γεμίζουν. Σπάν’ τα παγόβουνα κι αποκαλύπτουν γη. Ανά εποχές ακόμα κι ο Βόρειος Πόλος μπορεί να... από Alexia Iliadou | Οκτ 14, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Εμείς οι άνθρωποι, τα ανθρωπάκια, προσπαθούμε πάντα να δικαιολογήσουμε αυτό που κάνουμε, αυτό που λέμε, αυτό που νιώθουμε -ακόμα κι αυτό που είμαστε. Να βρούμε εκ των υστέρων την αιτία. Ή να προβάλουμε μια δήθεν αιτία. Είναι περιττό. Οι πράξεις είναι άμεσες, άμεσος... από Alexia Iliadou | Οκτ 13, 2010 | Χωρίς κατηγορία
…λέει το τραγούδι,λέω κι εγώ, το λες κι εσύ,και μουρμουράμε όλοιέναν σκοπόδίχως σκοπό,δίχως αρχή και τέλος. Μοιρολόι επάλληλο, ποτέ κανείς δεν φταίει,κι αναμονή -στιγμές χτυπάει η θλίψη- κι όλο η κλεψύδρα...
