από Alexia Iliadou | Απρ 11, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Τον τελευταίο καιρό αναρωτιέμαι,πώς φτάνουν άνθρωποι που λέγανε πως αγαπιόντουσαν, να μισιούνται.Δεν είναι το μίσος του πάθους, της στιγμής.Είναι σχέσεις «κατασταλαγμένες», χρόνων πολλών.Όπου μέσα τους οι άνθρωποι χάθηκαν, κατασπαράχθηκαναπό σιωπές και απαιτήσεις, από... από Alexia Iliadou | Απρ 10, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Στα σκαλοπάτια του ουρανούείδα τον έρωτα να σημαδεύει την καρδιά της μάγισσας.Μα εκείνη πέταξε μακριά.Καβάλα στην καλαμένια σκούπα της·να μεταφέρει αέναα την αλαζονεία.Και μιαν αίσθηση ελευθερίας(τι σχέση πια να έχει με έναν ξανθό, επιπόλαιο έφηβο;)Η μάγισσα είναι... από Alexia Iliadou | Μαρ 26, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Όσα θες να πεις, δεν θες να τα πεις σε πολλούς.Θες να τα πεις εκεί που πιστεύεις πως θα σε καταλάβουν.Ή ακόμα καλύτερα εκεί που μπορεί να σε νοιώσουν.Οι όποιες προσπάθειές μας να είμαστε καθολικοί,εκτός από απελπισμένες είναι και απέλπιδες.Ένας -μόνον ένας- αν σε... από Alexia Iliadou | Φεβ 19, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Έχει νόημα να παλεύεις να σώσεις τα «σωσμένα»;[τι γλώσσα κι αυτή η ελληνική!]Να τα περιθάλπεις;Να υποφέρεις καθημερινά μαζί τους μέχρι το αναπόδραστο τέλος;«Αγάπη» πρέπει να ονομάζεται αυτή η προσπάθεια…Ίσως κι «Αδυναμία».Μα και σε τούτη τη λέξη την ίδια σημασία... από Alexia Iliadou | Φεβ 5, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Κάτι πέρασε σαν αστραπή απ’ το μυαλό μου -μεταξύ ύπνου και ξύπνιου- και μ’ έκανε να νοιώσω όμορφα· σχεδόν αγαλλίαση… Αμέσως προσπάθησα να το επαναφέρω –ή μάλλον να το πρωτοφέρω- στο συνειδητό, μα μου ήταν αδύνατο. Αναπαρήγαγα κάθε πιθανό συνειρμό, τίποτα…...
