από Alexia Iliadou | Ιαν 24, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Έκανε η ιστορία τον κύκλο της -όπως κάθε άλλη ιστορία-και αποκοιμιέται μετρώντας προβατάκια πάνω στα πλακάκια της μνήμηςκαι παρέα με την απορία «τι θα γινόταν, αν…»Ε… Ένας κόσμος εν δυνάμει, ζωές εν δυνάμει, αγάπες εν δυνάμει…Αν έχει αξία ή όχι; Ίσως... από Alexia Iliadou | Ιαν 20, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Τα μάτια της ήταν κατακόκκινα και πρησμένα από το κλάμα των προηγούμενων ημερών. Γιατί έκλαιγε; Ούτε κι η ίδια ήξερε… Δεν έβρισκε από πουθενά να αρπαχτεί, όπως έκανε παλιότερα. Όλα της φαίνονταν σαθρά και άνευ αξίας.«Τι σου φταίει, γλυκιά μου;», ηχούσε ακόμα στ’... από Alexia Iliadou | Ιαν 6, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Βρήκα το όνειρο:Θα τρέχω στις αγορές του κόσμου,Θα ψαχουλεύω τ’ απομεινάρια των εξαθλιωμένων τους ζωών Τα μικρά αριστουργήματα των ροζιασμένων τους δαχτύλωνΘα ψειρίζω κάθε μικρό ανεκτίμητο τους θησαυρό Θα τους προσφέρω ψίχουλαΜιας και ποτέ δεν ήξεραν, ούτε ποτέ θα... από Alexia Iliadou | Ιαν 6, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Τα τακουνάκια ακούγονται καλά μονάχα στα φτηνά πλακάκια.Αλλιώς δεν έχουν νόημα, δεν έχουν πλάκα…Οι ήχοι της πλατείας σκάνε σαν κύματα πάνω στα τριπλοπαράθυραΚαι αποσύρονται.Η πόλη ξάπλα σα μεθυσμένη ρακοσυλλέκτριαμέχρις εκεί που της κόβει τη φόρα το... από Alexia Iliadou | Ιαν 4, 2009 | Χωρίς κατηγορία
…πρόσεχε μόνον μην παγώσεις…Έσπασε η μέση από τις πολλές μετάνοιες της θειάς… πιαΜετάνοιες άνευ πίστεως κιόλας,ακολουθούσε μονάχα το τελετουργικό των παλιότερωνΜένουν κάτι τέτοια, τα φέρνεις βόλτα ερήμηνΈφτασε στο σημείο να συρθεί μέχρι τα...
