Είναι κάτι άνθρωποι, που τους αρέσει να κλαίνε πάνω από το χυμένο γάλα…
Ο καθένας που δεν χωνεύει στις μέρες μας κάποιον άλλον, τον αποκαλεί αμέσως “τοξικό”. Τοξικός όμως δεν είναι κάποιος που διαφωνείς μαζί του ή που δεν ταιριάζουν τα χνώτα σας. Τοξικός είναι κάποιος που σου “ρουφά την ενέργεια”, που μετά από κάθε σας συνάντηση σέρνεσαι, νιώθεις κυριολεκτικά πτώμα.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία από το να μην πραγματώνεις τις δυνατότητές σου –αυτό αποτελεί προδοσία του ίδιου σου του εαυτού.
Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...
Σκοπός κάθε δράσης και σκέψης είναι η υπέρβαση τους. Προϋπόθεση της υπέρβασης είναι όμως η απόλυτη κατανόησή τους.
Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.
Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!
κι όμως.. αν το σκεφτείς.. έχουν κάτι κοινό τα δάκρυα και το γάλα.. και τα δυο είναι αγνά, πρωτογενή και καθαρά ανθρώπινα..
…και αργούν πολύ να ξεκολλήσουν και να πάνε παρακάτω.
Φαίνεται όμως οτι το έχουν απόλυτα ανάγκη μερικοί.
‘Ελα μου ντε! Τι κολλάνε!
Αν διορθώνεται, να το διορθώσουν
Αν δεν διορθώνεται, να το αποδεχθούν….
Τόσο απλά! Αμάν πιά!
mary, κι επίσης, και τα δυο τα χύνουμε…
dodos, ναι, μπορεί να καθαγιάζουν με το κλάμα την ψυχική ανημποριά τους…
an-lu, το θέμα είναι, ότι το χύνουν οι ίδιοι…