Δεν μπορείς να εστιάσεις.Έχεις το βλέμμα του πουλιού.Εντοπίζεις τον κίνδυνο όπου κι αν αυτός ελλοχεύει.Όμως δεν έχεις τη δυνατότητα να διακρίνεις το χρώμα.Ο λόγος είναι απλός:η εστίαση μπροστά απαιτεί την υποστήριξη της αγέλης, του σμήνους, του κοπαδιού.Κι αυτό δεν το...
Μια 20χρονη λέει: «Μα πόσο ηλίθιοι μπορεί να είναι;»Μια 40χρονη λέει: «Μα πόσο ηλίθιες μπορεί να είμαστε;»
Θα κάνω κι αυτό κι εκείνο και το άλλο…Όλα πάντα με την ίδια μάταιη σκέψη στο μυαλό.Οι άνθρωποι επινοούν χιλιάδες λόγους καθημερινής ύπαρξης.Εγώ μόνο έναν έχω καταφέρει να επινοήσω κι αυτός λειψός.Δεν πειράζει, ας είναι…Θα τον κρατήσω· έστω ως όνειρο.Στο κάτω-κάτω η...
Τα παραμέρισε όλα για χάρη της αλήθειας.Τα ακούσματα της πρώιμης εποχής είχανε πήξει πάνω του· κακάδια, δεύτερο δέρμα.Μετά έπρεπε να είναι αυτός, καθ’ εαυτόν.Σκέτος.Καφές βαρύς κι ασήκωτος.Τα πιτσουνάκια είναι μικρά.Οι εραστές μεγάλοι.Τιτάνες, σηκώνουνε γη κι ουρανό...
Τα περιττά εγκυμονούν το καινούριο. Γεμίζει ο εγκέφαλος πολύχρωμες ουσίες. Μες στο φαιό… με νοιώθετε… Τα λίγα -ωραία, να μένουν, να υπάρχουν- σε σπρώχνουν προς το τίποτα. Όλο και πιο κάτω, όλο και πιο κάτω… Εσωστρέφεια. Είναι βουβή εκκίνηση προς τα έξω, οκ. Όμως… με...
Κρατώ το σχεδόν νεογέννητο γατάκι μου στην αγκαλιά και γράφω.Μου βγάζουν τόση τρυφερότητα τα μικρά.Αυτό είναι το προικιό τους από τη φύση:να είναι γλυκούλικα, μιας κι ακόμα τόσο αδύναμα, για να μην τα πειράζουν.Μπας και καταφέρουν μέσα σε όλες τις αντιξοότητεςνα τη...
Τραυματίστηκα στον ύπνο μου.Και μόλις ξύπνησα, στραγγάλισα το παρελθόν μου.
Οι θεοί είναι ανάμεσά μας.Είναι οι αόρατες κλωστές που μας ενώνουν.Σκέφτηκα τις προάλλες έναν αρχαίο φίλο και την επόμενη έγινε ξανά «φίλος» στο φέισμπουκ.Πόσες φορές μου έχει συμβεί αυτό;Ο ορθολογιστής υποστηρίζει με βδελυγμία,πως το κακό των ανθρώπων είναι που...
Έπαιξα λίγο ένα παιχνίδι με ζάρια. Είναι βασικά παιχνίδι τύχης με κάποια ψήγματα «μεθόδου».Κερδίζουν κάποιοι συνδυασμοί, ενώ κάποιοι άλλοι σου αφαιρούν και τα κερδισμένα, εάν συνεχίσεις να παίζεις τη γύρα.Με το που έπαιξα, μάζεψα περισσότερους πόντους από ανθρώπους...
Γύρισε σε ένα άδειο σπίτι και έβαλε να πιει ένα ουίσκι με πάγο. Ένοιωθε μόνος.Σχεδόν εγκαταλελειμμένος.Δεν τον είχε αφήσει κανείς, όχι…Μάλλον το αντίθετο συνέβαινε: εκείνος άφηνε έναν-έναν τους ανθρώπους πίσω του.Αυτό όμως δεν μείωνε τη μοναξιά που ένοιωθε.Αναρωτήθηκε...
