Γιατί; Γιατί; Γιατί θυμώνεις;
Γιατί απλώνεις το θυμό -και μάλιστα άπλυτο- στον ήλιο;
Κι εσύ τι πας και τον ταΐζεις μυστικά μες στα υπόγεια;
Δεν ξέρεις πως κάποτε θα σε δαγκώσει;
«Άσ’τονα να ψοφήσει!», λέει ο γκουρού.
«Βρίσκει ο θυμός να φάει…», λέει ο γέροντας.
Τρώει απ’ τα ενεργά, τρώει απ’ τα αδρανή, τρώει κι απ’ τα λανθάνοντα.
Για να νηστέψει ο θυμός,
πρέπει όλα να στερέψουνε και όλα να ξεθεωθούνε.
Και πάλι·
αυτός θα μείνει εκεί μόνος, βουβός και άσαρκος
να συνοδεύσει την ψυχή σου στο ποτάμι.
Η ελπίδα χάνει ακριβώς πάνω στο νήμα.
«Άσ’τονα να ψοφήσει!», λέει ο γκουρού.
Λουλούδι με άρωμα, το ποστ σου.
Σκέψεις και συναισθήματα που τόσο μας λείπουν, αυτή την εποχή, ιδιαίτερα.
"Για να νηστέψει ο θυμός,
πρέπει όλα να στερέψουνε και όλα να ξεθεωθούνε", εξαιρετική ατάκα.
Constant dripping wears away the stone. 滴水穿石！加油！
Thanks…