fbpx
Επιλογή Σελίδας

Στιγμές…

από | Σεπ 17, 2006 | Χωρίς κατηγορία

Η ευτυχία είναι στιγμές. Η ζωή μας ουσιαστικά είναι στιγμές.
Όλα τα υπόλοιπα υπάρχουν μόνο για να μπορέσουν να δημιουργηθούν αυτές οι λίγες στιγμές. Οι στιγμές, που μας ορίζουν, που σημαδεύουν τη ζωή, τη σκέψη
και φυσικά τη μνήμη μας.

Ρωτήστε τον εαυτό σας ή κάποιον άλλον, τι θυμάται πιο έντονα απ’ τη ζωή του.
Οι απαντήσεις είναι συνήθως του τύπου:

Όταν γέννησα το γιο μου.
Όταν γνώρισα το Νίκο.
Όταν έκανα έρωτα με τη Μαρία.
Όταν πέθανε η μητέρα μου.
Όταν χτύπησα με τη μηχανή.
Όταν πέταξα για 1η φορά με αεροπλάνο κλπ. κλπ.

Αόριστος. Κάτι, που συνέβη μία φορά στο παρελθόν.
Μερικές φορές ακούς και απαντήσεις παρατατικού.
Για ολόκληρες περιόδους ζωής δηλαδή, όπως:

Όταν ζούσα στο Παρίσι. ή
Όταν μ’ αγαπούσε ο Γιώργος.

Και σ’ αυτήν την περίπτωση όμως, αν επιμείνετε και ξαναρωτήσετε:
«Δηλαδή, τι θυμάσαι από το Παρίσι ή από το Γιώργο;»,
οι απαντήσεις θα είναι:

Τις βόλτες μου στη Μονμάρτρη. ή
Το πρωί, που μου έφερνε το πρωινό στο κρεβάτι και με φιλούσε.

Πάλι για στιγμές μιλάμε. Για συγκεκριμένες επαναλαμβανόμενες στιγμές του παρελθόντος.

Ίσως αυτό να μην το συνειδητοποιούμε, γιατί συχνά στις ευχές μας χρησιμοποιούμε εξακολουθητικό Μέλλοντα, αντί στιγμιαίο. Προσπαθούμε πιθανώς να δημιουργήσουμε το context, το περιβάλλον, μέσα στο οποίο θα γεννηθούν οι στιγμές μας. Μπορείς όμως πράγματι να ξέρεις εκ των προτέρων, ποιο είναι το γενικό πλαίσιο ζωής, μέσα στο οποίο θα ζήσεις όσο το δυνατόν περισσότερες «στιγμές»; Νομίζω, δυστυχώς, πως όχι.

Νομίζω, πως δεν μπορείς να δημιουργήσεις στιγμές.
Όταν τις κυνηγάς, πετούν μακριά σου, σαν πεταλούδες.

Γι’ αυτό, ίσως ένα πράγμα μόνο θα έπρεπε να ευχόμαστε σε εξακολουθητικό Μέλλοντα:
Να είμαι καλά, να ζήσω τις «στιγμές», που μου αντιστοιχούν σ’ αυτήν τη ζωή, που βρέθηκα. Και να έχω τα μάτια να τις δω, τ’ αυτιά να τις ακούσω, την ψυχή να τις νοιώσω. Είθε!…

(Στην εικόνα, το κύμα παίρνει για μια στιγμή τη μορφή της γυναίκας.
Μετά απ’ αυτήν τη μοναδική στιγμή, η γυναίκα θα ξαναγίνει κύμα…)

8 Σχόλια

  1. Lex_Luthor06

    Αυτός ο στίχος στην μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων νομίζω πως τα λέει όλα.

    Ομορφο ποστ

    Απάντηση
  2. mariospi

    Εύστοχο.

    Απάντηση
  3. dodo

    Ακριβώς αυτό: Είθε…

    (Ωραία η εικόνα με τα κύματα).

    Απάντηση
  4. George Sou

    Βέβαια, για να υπάρξει το αύριο, περνάμε το σήμερα και θυμόμαστε το χθες.
    Τίποτα από μόνο του ε;

    Απάντηση
  5. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Lex_Luthor06, Καλώς ήλθες! Σ’ ευχαριστώ για την υπενθύμιση του στίχου. Μια και δεν τον αναφέρεις όμως εσύ:

    Για στιγμές μυστικές, για λάμψεις μαγικές
    γι’ αγκαλιές ερωτικές, για νύχτες φωτεινές…

    (Άρης Δαβαράκης)

    mariosp, τι βαθμό παίρνω;; (Ξέρεις, όπως «Εύγε!», «Πολύ καλά», «Χρειάζεσαι δουλειά ακόμη», «Δεν συγκεντρώνεσαι» κλπ)

    dodos, η εικόνα ήρθε κι έδεσε, ε;

    g help me, εμένα μου φαίνεται, πως όλα είναι ένα μεγάλο τώρα…

    Απάντηση
  6. andy dufresne

    Nαι, ή στιγμές ή άθροισμα στιγμών είναι.

    Και μια άλλη οπτική γωνία, του ΝΔ:

    Δυστυχία είναι η απόσταση μεταξύ θέλω και έχω.

    Άρα, ευτυχία όταν αυτά τα δύο ταυτίζονται.

    Υπάρχουν δύο τρόποι να έρθουν κοντά.

    Ή να αυξήσουμε τα έχω,
    ή να μειώσουμε τα θέλω.

    Απάντηση
  7. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    andy, σωστό… Προσωπικώς είχα μειώσει τα θέλω, αποφάσισα προσφάτως να αυξήσω τα έχω και τελικά τώρα θέλω και δεν έχω! Κατάλαβες;

    Απάντηση
  8. Pixie

    Είμαστε φτιαγμένοι απο στιγμές.Τελικά αυτα καθορίζουν την ύπαρξη μας και την προσωπικότητα μας!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest