Διαβάστε αυτό στο blog της debby: είναι αποκαλυπτικό…
Ο καθένας που δεν χωνεύει στις μέρες μας κάποιον άλλον, τον αποκαλεί αμέσως “τοξικό”. Τοξικός όμως δεν είναι κάποιος που διαφωνείς μαζί του ή που δεν ταιριάζουν τα χνώτα σας. Τοξικός είναι κάποιος που σου “ρουφά την ενέργεια”, που μετά από κάθε σας συνάντηση σέρνεσαι, νιώθεις κυριολεκτικά πτώμα.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία από το να μην πραγματώνεις τις δυνατότητές σου –αυτό αποτελεί προδοσία του ίδιου σου του εαυτού.
Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...
Σκοπός κάθε δράσης και σκέψης είναι η υπέρβαση τους. Προϋπόθεση της υπέρβασης είναι όμως η απόλυτη κατανόησή τους.
Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.
Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!
Εγώ να δεις πόσο αποκαλυπτικό το βρήκα για τις δικές μου σχέσεις!!
Πολύ καλός ο τίτλος σου..:))
Έχω κάτι καλύτερο… εδώ
Για όποιον το χρειάζεται :Ρ
debby, τακα-τακα-τακα-τακα-τακα-τα…
ladybug, α… εγώ τα τελειώνω όλα έτσι κι αλλιώς! Δεν χρειάζομαι δικαιολογίες!
synas, τέτοια τερτίπια μεταξύ ανθρώπων εγώ τα βρίσκω απείρως θλιβερότερα από το περιστατικό που ονόμασες ‘αρχαία τραγωδία’. Eλπίζω ότι αντιλαμβάνεσαι πως δεν το λέω αυτό με αναισθησία ως προς το δεύτερο αλλά με απογοήτευση ως προς τα πρώτα, επειδή δεν είναι ούτε σπάνια ούτε ατυχήματα: με θλίβει το εσωτερικό μας μπέρδεμα, όταν αυτά γίνονται υποσυνείδητα, και πολύ περισσότερο η ανεντιμότητα, όταν γίνονται σκόπιμα.
π, όπως τα λες…