από Alexia Iliadou | Απρ 23, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Νοιώθω την έφηβη να φεύγει. Έκατσε εξάλλου τόσον πολύ καιρό…Νόμιζα, πως την θαύμαζα, πως την ήθελα να παραμείνει αθάνατη.Άξαφνα μοιάζει όμως τόσο χλωμή… τόσο άξεστη… τόσο ξεπερασμένη…Νεότης… αυτή η αμετανόητη φάση ζωής…Γαντζωμένοι μονάχα νοητικά στην ιδέα της... 
από Alexia Iliadou | Μαρ 28, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Όχι, δεν θέλω να παραιτηθώ.Η παραίτηση είναι μέσα μου συνώνυμο της ήττας.Αν είναι, ας με απολύσουν τουλάχιστον,να πάρω και την αποζημίωση!Όχι, δε νοιώθω πως η ζωή μού χρωστάει.Αντιθέτως, νοιώθω πως εγώ χρωστάω στη ζωή.Ναι, αποδίδω αξία στη ζωή.Όταν γεννιέσαι,... από Alexia Iliadou | Μαρ 11, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Συννέφιασε πάλι. Μόνο με ηλιοφάνεια λειτουργώ. Οι σκιές με φοβίζουν και με κρατούν κλεισμένη στο σπίτι. Όχι όμως και το σκοτάδι. Το σκοτάδι το αγαπώ και το τιμώ με όλο μου το είναι. Αυτό το ενδιάμεσο με τρομάζει.Η χειρότερη στιγμή το μούχρωμα: δεν βλέπω καλά ούτε καν... από Alexia Iliadou | Φεβ 1, 2008 | Χωρίς κατηγορία
…οι εκδικητικοί άνθρωποι. από Alexia Iliadou | Ιαν 28, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Οι ευνοημένοι της ζωήςσυχνά πισωπλατίζουν-καθώς λέν’ οι χαρτορίχτρες-την τύχη τους.Μα αυτή ακριβώς είναι η τύχη των ευνοημένων:ακόμα κι αν τους ακρωτηριάσουνή αν τους βρουν ατυχήματα,αρρώστιες και δυστυχίεςκαι αδικίες απ’ τους ανθρώπουςακόμα και θάνατος κακός και...
