από Alexia Iliadou | Ιαν 16, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Κάποτε δεν χρειαζόμασταν πολλά-πολλά, για να περνάμε καλά. Μας γοήτευαν οι μέρες μας, τα ποδήλατα, τα κύματα και το κυνηγητό. Η καρδιά μας χαιρότανε με την ιδέα του καθημερινού, ενθουσιαζότανε με το απρόσμενο, πόναγε μονοήμερα και ξαναγύριζε στην ευτυχή της... από Alexia Iliadou | Ιαν 10, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Ζούμε στον κόσμο τον παιδιών.Κανείς δεν τολμά -μα ούτε και επιθυμεί-να μεγαλώσει.Είναι σχεδόν κουσούρι.Υπάρχει μεγαλύτερη ευχή από εκείνην που λέει«Είθε ποτέ να μην πεθάνει το παιδί μέσα μας»;Είναι ωραία τα παιδιά…τρυφερά, αγαπησιάρικα και όμορφα.Έχουν όλη τη ζωή... από Alexia Iliadou | Ιαν 2, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Ροζ της αγνότητας, μα και της επιθυμίας·ροζ των παιδιών.Πράσινο της γονιμότητας, της ζήλιας καιτης ανωριμότητας.Πορτοκαλί της υγείας, της φιλοδοξίας καιτης επιθετικότητας.Κόκκινο των ενστίκτων, του πάθους καιτου κινδύνου.Κίτρινο της διανόησης, των ιδεών καιτης... από Alexia Iliadou | Δεκ 21, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Πιστεύετε στην κεραυνοβόλα αγάπη;Ότι μπορείς να νοιώσεις αγάπη για κάποιον με το καλημέρα;Θα μου πείτε… τι σημαίνει αγάπη;Ε… ένα συναίσθημα είναι.Εκείνο που θέλεις να βλέπεις τον άλλον ευτυχισμένο.Και κάνεις ό,τι μπορείς για να είναι. Η αγάπη-αγάπη θέλει καλλιέργεια... από Alexia Iliadou | Δεκ 12, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Χάσιμο…είναι κι αυτό ένας σκοπός, μία πορείαόλοι κάτι ψάχνουν να βρουν, να οργανωθούνκάποιοι γουστάρουν να χάνονταινα βγαίνουν από ‘κεί μέσα που είναι κλειδωμένοινα γίνονται ρευστοί και να κυλάνε μέσα από χαραμάδεςνα απλώνονται στο χώρονα χώνονται εκεί που τίποτα...
