από Alexia Iliadou | Φεβ 8, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Διαλέγουμε τα όμορφακαι τα χιλιοφωτίζουμε.Αστράφτουντα κρυστάλλινα, εύθραυστα μπιμπελό.Όλα τα άλλα στριμωγμένα στο κελάρι.Πνίγεσαι μόλις ανοίξεις την πορτούλα.Και τα θεμέλια διαβρωμένα από καιρό…Πότε θ’ ανέβουν τα ποντίκιανα φάνε τα ριχτάρια;Θέμα χρόνου είναι…Όλα... από Alexia Iliadou | Φεβ 5, 2007 | Uncategorized
Βλέπουμε αυτό που βλέπουν τα μάτια μας με layers από το χθες. Εικόνες η μια πάνω στην άλλη: αναμνήσεις, εντυπώσεις, προσδοκίες…
από Alexia Iliadou | Ιαν 30, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Κρίμα είναι, να κρίνεις τους ανθρώπους επιφανειακά. Να μην καταλαβαίνεις το χιούμορ, να σοκάρεσαι με πράγματα κοινά, να αντιδράς στο άκουσμα μιας λέξης, ότι τάχα μου είναι χυδαία… Να σου διαφεύγει οικειοθελώς η ουσία. Ας αφεθούμε λίγο ν’ ακούσουμε… ακόμα κι ό,τι ηχεί... από Alexia Iliadou | Ιαν 10, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Υπάρχουν δύο τρόποι να ξεφτιλίζεις τα πράγματα:να τα κάνεις πολύ ή να μην τα κάνεις καθόλου.Στα άκρα όλα χάνουν τις πραγματικές τους διαστάσεις, γίνονται σχεδόν μυθικά.Καλά ή κακά. Λατρεμένα ή μισητά. Θρησκευτική ματιά.Τη θέση της δοκιμής παίρνει η αποχή, η άρνηση. Τη... από Alexia Iliadou | Δεκ 27, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Ακούω συνέχεια την περίφημη φράση «Δεν είναι όλα άσπρο-μαύρο».Όχι βέβαια, δεν είναι…Όμως βολευόμαστε με το άσπρο-μαύρο. Βολευόμαστε στη σκέψη, πως τα πράγματα, αλλά κυρίως εμείς οι άνθρωποι είμαστε πάνω-κάτω το ίδιο. Πως κουβαλάμε περίπου τις ίδιες ιδιότητες, απλά σε...
