από Alexia Iliadou | Νοέ 2, 2007 | Χωρίς κατηγορία
…δε νοιώθει ενοχές ποτέ. Ή τουλάχιστον έτσι λέει. Πάντα βρίσκει μια εξήγηση για ό,τι κάνει -εκλογίκευση δεν το λένε αυτό τελευταίως;- με πρώτη και καλύτερη ότι έτσι του αρέσει. Στο κάτω-κάτω δεν ενοχλεί κανέναν. Δεν διαπράττει φόνους, απαγωγές και ληστείες. Αν και...
από Alexia Iliadou | Οκτ 18, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Ήταν πάντα ξένη. «Ούτε ψάρι, ούτε κρέας», συνήθιζε να λέει. Ζούσε μια ζωή αλλόκοτη. Για τους γύρω της τερατώδη. Όλοι ακόμα αναρωτιούνται, πώς επέζησε από ‘κείνη την εποχή. Την τόσο μακρινή πια… Κι όμως… εκείνα τα χρόνια του πλήρους χασίματος τής έδωσαν πίσω την...
από Alexia Iliadou | Απρ 13, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Κάτω στην Πελοπόννησο, που πήγα το Πάσχα, μείναμε σ’ ένα ξενοδοχείο. Τα βραδάκια, ο καλός μου κοιμόταν για λίγο κι εγώ την έβγαζα στo μπαράκι του lobby, χαζεύοντας τον κόσμο που μαζευόταν σιγά-σιγά για το δείπνο.Η γενιά του ΠολυτεχνείουΟι περισσότεροι ήταν ζευγάρια...
από Alexia Iliadou | Μαρ 20, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Η μάνα του έδειχνε καταφανώς την προτίμησή της στον άλλο γιο, στον αδελφό του. Γιατί; Ποιος ξέρει;… Αδυναμίες. Τότε δεν υπήρχαν και πολλές ψυχολογικές θεωρίες, ούτε και ήταν καμιά μορφωμένη γυναίκα. Έτσι ένοιωθε, έτσι έκανε.Εκείνος έπρεπε να κοιμάται στο κακό κρεβάτι,...
από Alexia Iliadou | Μαρ 14, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Η σημερινή ιστορίαείναι βασισμένη στις λέξεις,που πρότεινε ο hracker:αγάπη, αυτοκίνητο, κυκλάμινο, Πράγα, φως, ποτάμι, διαμάντιΤον ευχαριστώ πολύ κι ελπίζωνα μην το βρει πολύ νταουνιάρικο.Πόσο της άρεσαν εκείνες οι φθινοπωρινές βόλτες της στο λοφίσκο, δίπλα από το...