από Alexia Iliadou | Σεπ 2, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Ήταν κάποτε ένα κορίτσι που τραύλιζε· όμως μπορούσε και προσποιούνταν!Μπορούσε αν ήθελε να κοροϊδέψει τους πάντες ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα.Μπορούσε να μιμείται την φυσιολογική ροή της γλώσσας,όπως άλλοι μιμούνται τις γάτες ή τα πουλιά.Θα μου πείτε:«Τι είδους... 
από Alexia Iliadou | Σεπ 1, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Πάει στα μαγαζιά και κάνει «ζημιές», που λέγαν οι μάγκες οι παλιοί.Τα σπάει και πληρώνει.Χορεύει ζεϊμπέκικο -χορό πολεμικό και αντρικό-πάνω σε άδεια πίστα και ποιος κοιτάει δεν ξέρει,έτσι κι αλλιώς αδιαφορεί,είναι σαφώς στον κόσμο του,κύκλωμα κλειστό στα ψέματα της... από Alexia Iliadou | Ιούν 18, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Είχα μια φίλη που ήταν χρόνια με ένα φίλο…Στην ουσία ήταν μαζί από έφηβοι…Αυτή πηδιόταν δεξιά-αριστερά.Τον αγαπούσε τον δικό της, αλλά προφανώς ήθελε κι άλλα.Ενίοτε ερωτευόταν τους ερωτικούς της συντρόφους και δη παράφορα.Δεν έφυγε ποτέ από τη σχέση της.Δεν είμαι... από Alexia Iliadou | Ιούν 11, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Είχα έναν φίλο «καρδιακό» που λένε…Χρόνια πολλά[και δημιουργικά… να ‘στε καλά να τον χαίρεστε…]Ήτανε μόνος, δήλωνε μόνος, εκ πεποιθήσεως έλεγε εργένης.«Δεν έχω κέφι πια να ερωτευτώ…Ποια να μου πει πια τι…»Έτρεχε όμως από ‘δώ, έτρεχε κι από ‘κεί,γιατί να τρέχει μια... από Alexia Iliadou | Νοέ 29, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Ήτανε 20 ετών κι αγάπησε παράφορα. Δεν ήταν αγράμματη, ούτε καμιά του δρόμου. Μια συνηθισμένη, καθημερινή κοπέλα ήτανε, με τα σχολεία της και τα φροντιστήριά της. Κι η οικογένεια νορμάλ. Στα πλαίσια της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας. Ίσως με τη μόνη διαφορά, πως με...
