από Alexia Iliadou | Ιαν 18, 2007 | Χωρίς κατηγορία
«Διαβάζω μέσα απ’ τις γραμμές», λένε πολλοί. Κι όμως, τα κρυμμένα νοήματα,ακόμα κι οι πιο καλά μασκαρεμένες σκέψεις μαςξεπηδάνε ανεπαίσθητα μέσα απ’ τις γραμμέςκαι γνέφουν στον αναγνώστη.Και το αληθινό μήνυμα αυτών που γράφουμε:οι έμπειροι το διαβλέπουν,οι άπειροι το... από Alexia Iliadou | Ιαν 14, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Άσχημο πράγμα η σύγκριση.Με καλύτερους αγχωτικόΜε χειρότερους αποκαρδιωτικόΜε τον παλιό σου εαυτό δραματικό.Τι άφησα πίσω;Τι κέρδισα στο δρόμο;Πόσο άλλαξα;Δεν μου αρέσουν πια οι όροι…Βγαίνω συνέχεια χαμένη από παίκτες κατώτερους.Ή μήπως άλλοτε κατώτερους;Πρέπει μάλλον... από Alexia Iliadou | Δεκ 31, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Παραμονή Πρωτοχρονιάς.Κάτι μου λείπει. Κάτι μου φαίνεται λειψό.Μου περισσεύουν όμως μερικά φιλιά και μια αγάπη.Φιλιά σ’ αυτούς που νοιώθουν την τύχη τους καλή.Φιλιά και σ’ όσους πονάνε. Αληθινά ή με το ζόρι.Φιλιά και σ’ όσους βαριούνται τη ζωή τους.Όσο η γη γυρίζει,... από Alexia Iliadou | Δεκ 29, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Ένα σπουργίτι έφαγε έναν αητό.Τον καταβρόχθισε ζωντανό κι ολόκληρο.Κι αυτός έγινε μια μπαλίτσα, το σώμα του ρημάζει.Μόνο το πνεύμα του έχει μείνει κουλουριασμένοκι ετοιμοθάνατο μέσα στα σωθικά του σπουργιτιού.Τραγουδάει σκυλάδικα και κλαίει… Αητάδικα τα λέει…Και... από Alexia Iliadou | Δεκ 28, 2006 | Χωρίς κατηγορία
Έχω μια λέξηΚομπάκι στο λαιμό…Σχεδόν μου κόβει την ανάσα.Σαν την αφήνω ελεύθερηΜεγαλώνει.Και με δένει ολόκληρη.Λέω να την καταπιώ…Ας δέσει κόμπο τα σωθικά...
