από Alexia Iliadou | Μάι 2, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Κάποια ψυχή δήλωσε χθες, πως ως «γνήσια» γυναίκα τη θέλει τη σφαλιάρα της.Δεν θα διαφωνήσω μαζί της. Τη θέλει· η συγκεκριμένη.Κι ότι ο άντρας, λέει, πρέπει νά’ χει διανόηση(;), φράγκα και μούσκλα παραλλήλως.Και όλ’ αυτά με μέτρο. Τίποτα πάρα πολύ. Τίποτα πολύ... από Alexia Iliadou | Απρ 25, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Έτσι λοιπόν…«Τι είπα πάλι ο μεγάλος!»«Με δυο λογάκια τη φέρνω βόλτα!»«Της μιλάω και χύνει!»Παίζουν οι καημενοχαμένοι με το μυαλό των γυναικών…Και τη βρίσκουν…Γυναικών, που δεν είναι μόνο για να πάρουν καμιά πίπα και «Άντε στο μπαμπά σου…» Αυτές τις χαζεύουν σε... από Alexia Iliadou | Απρ 20, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Τι έχεις, Γιάννη μου; Τι είχα πάντα…(Το βλέμμα δεν στο φτιάχνουν με τίποτα…)Νομίζω, πως τα -εντός ορίων βέβαια- στραβά, κιτρινισμένα, σπασμένα δόντια είναι πιο όμορφα από τις θήκες. Δεν ξέρω, πώς το κάνουν οι «star», πάντως σ’ αυτούς που γνωρίζω προσωπικώς... από Alexia Iliadou | Απρ 14, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Πας να παίξεις βελάκια. Ωραία!! Ένας τεράστιος, κόκκινος στόχος στη μέση.Σχεδόν καινούριος, ατρύπητος. Χιλιάδες βελάκια γύρω-γύρω πεταμένα.«Μα τι γίνεται; Όλοι ηλίθιοι είναι;»Σκύβεις να πιάσεις ένα.«Νο, nο, nο… αυτό το βελάκι απαγορεύεται»Sorry, δεν τό ‘ξερα.... από Alexia Iliadou | Απρ 13, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Κάτω στην Πελοπόννησο, που πήγα το Πάσχα, μείναμε σ’ ένα ξενοδοχείο. Τα βραδάκια, ο καλός μου κοιμόταν για λίγο κι εγώ την έβγαζα στo μπαράκι του lobby, χαζεύοντας τον κόσμο που μαζευόταν σιγά-σιγά για το δείπνο.Η γενιά του ΠολυτεχνείουΟι περισσότεροι ήταν ζευγάρια...
