από Alexia Iliadou | Μάι 2, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Κάποια ψυχή δήλωσε χθες, πως ως «γνήσια» γυναίκα τη θέλει τη σφαλιάρα της.Δεν θα διαφωνήσω μαζί της. Τη θέλει· η συγκεκριμένη.Κι ότι ο άντρας, λέει, πρέπει νά’ χει διανόηση(;), φράγκα και μούσκλα παραλλήλως.Και όλ’ αυτά με μέτρο. Τίποτα πάρα πολύ. Τίποτα πολύ... από Alexia Iliadou | Μάι 1, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Α, τι ωραία!Είδα το χώρο γύρω μου.Άναψε κάποιος το φως;Ίσως να πάτησα μόνη μου το διακόπτη…Όχι, απ’ έξω ήταν.Υπάρχουν άραγε κι άλλοι;Έχω τώρα στη μνήμητη διάταξη των πραγμάτων.Σύντομα θα ξημερώσει άλλωστε, νομίζω·Ας περιμένω λίγοκαι μετά συμμαζεύω αυτό το... από Alexia Iliadou | Απρ 30, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Με πετάς στα σκουπίδιαΈτσι, χωρίς λόγοΧωρίς να έχω πουθενάΟύτε μία σφραγίδαΗμερομηνίας λήξηςΜόνο τα σημάδια,Που άφησε πάνω μου ο χρόνοςΚι εσύ·Και μία θλίψη στο βλέμμαΠου απλά λέει... από Alexia Iliadou | Απρ 30, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Αχ, και νά ‘ξερες,Πόσο θα ήθελαΝα ήταν όλα όσα λέμεΑλήθεια… από Alexia Iliadou | Απρ 28, 2007 | Χωρίς κατηγορία
a Συλλεγμένο σε μεταλλικό μπουκαλάκιΦυλούσες πάντα πάνω σουΤο αίμα ενός ακρωτηριασμένου στρατιώτη.Λάφυρο παρελθόντος πολέμου…Ο χρόνος το είχε αρωματίσει θηλυκότηταΚαι ναρκωμένο πάθοςΜες στα μπουρδέλα των ψυχώνΚαι της παραμυθίας,Που τριγυρνούσες στον καιρό της...
