από Alexia Iliadou | Ιούλ 16, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Μεσοπέλαγα-για όπου κι αν σάλπαρες-θαλασσοδέρνεις.———————————-Μην προσεύχεσαιστον ούριο άνεμο.Αρκεί να φυσά.———————————-Όποιο καράβιαπ’... από Alexia Iliadou | Ιούλ 13, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Κάθε σου φράση ψαλιδίζει μια ίνα απ’ την ψυχή μου. από Alexia Iliadou | Ιούλ 13, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Ξύπνησα ξημερώματαΣηκώθηκα, ξεκίνησαΠερπάτησα πάνω σε βράχιαΔροσερά και λεία την αυγήΠύρωναν όσο ο ήλιος ανέβαινεΚαι σκλήραινανΚάτω από τα πόδια τα γυμνάΞυπόλυτη έφυγαΠοτέ δεν σκέφτηκα πως θα πονούσαΠως δεν θα άντεχα.Σκαρφάλωνα, έπεφταΠροχώραγαΘαμνάκια... από Alexia Iliadou | Ιούλ 6, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Τα σύννεφα διαλύονται με ένα φύσημα.Φτάνει να βρεις ανάσα.Να μαζέψεις όλη τη δύναμη τού είναι σου μέσα στα σπλάχνα σου…να την κρατήσεις όσο αντέχεις…να γίνει η κοιλιά σου τούμπανο μέχρι να μην αντέχεις πια…και μ’ όση ορμή, αδράνεια,αρχή συγκοινωνούντων δοχείων, αρχή... από Alexia Iliadou | Ιούλ 1, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Τα παράτησε.Συνέλαβε την ιδέα της «απελευθέρωσης»και έγειρε συνεσταλμένα στην πάνινη, φθηνή καρέκλα του.Κουλουριάστηκε στη φωλιά της μοναχικότηταςκαι πάλευε μόνον κάποιες στιγμέςμε τους εφιάλτες της εγρήγορσηςκαι δαίμονες νεκρούς, ανίσχυρους.Τα παράθυρα χρησίμευαν ως...
