από Alexia Iliadou | Δεκ 2, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Η σιωπή είναι χρυσός, όμως πρέπει να βγάζεις από μέσα σου αυτά που νιώθεις.Να είσαι ευθύς, όμως να προσέχεις τι θα πεις μην ενοχλήσεις, μην προσβάλεις, μην πληγώσεις.Το ψέμα είναι αμαρτία, όμως «δε νοείται κοινωνία δίχως τα κατά συνθήκην ψεύδη».Το γοργόν και χάριν... από Alexia Iliadou | Νοέ 24, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Είν’ ώρες που κάτι νοσταλγείςΚαι πώς να το παλέψεις;Σκοτώνεις το χρόνο μ’ ό,τι βρειςΚαι προσπαθείς ν’ αντέξεις.Ρίμες, κόλπα παλιάΜες στο μυαλό κλωθογυρίζειςΚαι το κενό μες στην καρδιάΜ’ αράδες το γεμίζεις.Λέξεις ανδρών και γυναικώνΑνθρώπων δουλεμένωνΠοιητών, του Χάρου... από Alexia Iliadou | Νοέ 22, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Μερικές φορές αναρωτιέμαι με τι κριτήρια διαλέγω τους ανθρώπους, που κάνω παρέα.Έχω αρχίσει να ανησυχώ πως είναι ό,τι λάχει οι «επιλογές» μου.Ό,τι περάσει από το διάβα μου.Από την άλλη, είναι σαφές πως άμα βαριέμαι να ασχοληθώ με κόσμο,δεν πα’ να περάσει κι ο Δαλάι... από Alexia Iliadou | Νοέ 20, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Ένα δάχτυλο ποδιού σπασμένο στο μετατάρσιο παίρνει καιρό να γιάνει.Είναι η θέση: η ακούσια κίνηση το εμποδίζει να πωρωθεί.Γιατί πωρώνεται εύκολα ό,τι επιμένει στο γνώριμο.Αν το οστό ακινητοποιηθεί -κι αυτή είναι η στάση των πολλώνκαι φευ, των “ειδικών”-το... από Alexia Iliadou | Νοέ 17, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Στιγμές χαράς, ψίθυροι «Είν’ όμορφα εδώ κάτω… μείνε».Κι άλλοτε χέρι μανιακό, σπρωξιά στην άβυσσο.Στιγμές σα μνήμες παιδικές, με ολόδικιά τους γεύση:γλυκό του κουταλιούκαι πικραμύγδαλο τριμμένο.Ανάκατα συνήθως…Ανάλατες στιγμές πολλές, τόσο ανελέητα πολλές!Καμιά φορά...
