από Alexia Iliadou | Νοέ 12, 2009 | Χωρίς κατηγορία
…το τράβηγμα, το τέντωμα είναι ευεργετικό, κι ας πονάει.Ανοίγουν οι σύνδεσμοι.[Τραβάτε με κι ας κλαίω, που λένε…]Κι οι κάμψεις καλές είναι, χρειάζονται.Σε κάνουν ευλύγιστο, δίχως να σπας.Οι μυστήριες στάσεις σού χαρίζουν πρωτότυπες δυνάμεις.Αλλά μπορεί να μείνεις... από Alexia Iliadou | Νοέ 7, 2009 | Χωρίς κατηγορία
…η Σοφία σκέφτηκε την καλύτερη κατάρα:«Να μείνεις όπως είσαι!» από Alexia Iliadou | Νοέ 4, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Όταν κάποιος αρρωσταίνει νιώθω τόσο τραγικά ανήμπορη,που… με πιάνουν τα νεύρα μου.Κινούμαι μηχανικά, κάνω ό,τι πρέπει να κάνω,αλλά μέσα μου με κατακλύζει ο φόβος… κι ο θυμός.Δεν το δείχνω, ή προσπαθώ να μην το δείχνω-εκτός κι αν ο ίδιος είναι υπερβολικά αναίσθητος... από Alexia Iliadou | Νοέ 2, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Ακούω ήδη τις διαμαρτυρίες του πλήθους σε μιαν επί της Ακροπόλεως ομιλία,λίθινο σύμβολο της Σοφίας:«Μόνον ο Έρως είναι Ζωή!Ο Έρως που ενέχει τον Πόνο -σημάδι αδιάψευστο Ζωής!»Μουρμούρες, γιουχαΐσματα…Υγεία! Δημιουργία! Παραγωγικότης! Τέχνη! Ανέλιξις! «Δίχως τούτο τα... από Alexia Iliadou | Νοέ 2, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Τα παραμύθια είναι για όσους τα πιστεύουν.Οι δικαιολογίες για όσους αρέσκονται σ’ αυτές.Και η αλήθεια για όσους την αντέχουν.Ένα fuzzy πιάτο είναι ό,τι...
