από Alexia Iliadou | Οκτ 29, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Περπάτησα σε μονοπάτια περίεργα… γκρεμώδη…Πιθαμή προς πιθαμή… χρόνια…Κι όμως το τοπίο μου φαίνεται τώρα πιο άγνωστο παρά ποτέ.Είμαι παραισθησιακή; Αυτό αλλάζει;Ή βλέπω μόνον σκιές κι αντικατοπτρισμούς;Παράξενο να μην καταλαβαίνεις πού πατάς.Ίσως να ήταν... από Alexia Iliadou | Οκτ 22, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Τα αγοράκια λένε στα κοριτσάκια ό,τι θέλουν ν’ ακούσουν.Για να μπορέσουν να κάνουν ό,τι αυτά θέλουν.Τα κοριτσάκια προκαλούν την τύχη τους.Θέλουν ν’ ακούν γι’ αγάπες και λουλούδια.Έτσι είναι από τη φύση τους.Καλώς ή κακώς.Και τ’ αγοράκια έτσι είναι απ’ τη φύση τους:... από Alexia Iliadou | Οκτ 20, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Δεν μπορείς να εστιάσεις.Έχεις το βλέμμα του πουλιού.Εντοπίζεις τον κίνδυνο όπου κι αν αυτός ελλοχεύει.Όμως δεν έχεις τη δυνατότητα να διακρίνεις το χρώμα.Ο λόγος είναι απλός:η εστίαση μπροστά απαιτεί την υποστήριξη της αγέλης, του σμήνους, του κοπαδιού.Κι αυτό δεν το... από Alexia Iliadou | Οκτ 20, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Μια 20χρονη λέει: «Μα πόσο ηλίθιοι μπορεί να είναι;»Μια 40χρονη λέει: «Μα πόσο ηλίθιες μπορεί να είμαστε;» 
από Alexia Iliadou | Οκτ 16, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Θα κάνω κι αυτό κι εκείνο και το άλλο…Όλα πάντα με την ίδια μάταιη σκέψη στο μυαλό.Οι άνθρωποι επινοούν χιλιάδες λόγους καθημερινής ύπαρξης.Εγώ μόνο έναν έχω καταφέρει να επινοήσω κι αυτός λειψός.Δεν πειράζει, ας είναι…Θα τον κρατήσω· έστω ως όνειρο.Στο κάτω-κάτω η...
