από Alexia Iliadou | Ιούν 21, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Μπα… δεν το κλείνω…Μετάνοιωσα.Σ’ όποιον αρέσουμε.Μόνον οι άνθρωποι που αντέχουν την κριτική, την απόρριψη -και συνεχίζουν να προσπαθούν απτόητοι-εξελίσσονται.Δεν θα με κάνει κανείς να σταματήσω να... από Alexia Iliadou | Ιούν 16, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Θα κλείσω το μπλογκ σε λίγες ημέρες. Θα γράφει πως είναι μόνο για “επιλεγμένους επισκέπτες” ή κάτι τέτοιο.Αλλά δεν θα είναι για κανέναν.Ούτε καν για μένα.Απλά δεν θέλω να το σβήσω. 4 χρόνια είναι αυτά…Μπορεί κάποια στιγμή να θέλω να δω τι έκανα αυτά... από Alexia Iliadou | Ιούν 14, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Αφέσου… Νιώσε την τρύπα από τη σφαίρα στο μηνίγγι.Νιώσε το αίμα σου καυτό να πλημμυρίζει το κεφάλι.Αφέσου… Μούδιασε… Δες πώς αργά η άλλη σου πλευρά χάνει την αίσθηση.Αφέσου… Άσε τη γλώσσα σου ακίνητη, μουγκή, παράλυτη να κρέμεται μες απ’ τα χείλη.Αφέσου… Κάνε την... από Alexia Iliadou | Μάι 13, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Γιατί; Γιατί; Γιατί θυμώνεις;Γιατί απλώνεις το θυμό -και μάλιστα άπλυτο- στον ήλιο;Κι εσύ τι πας και τον ταΐζεις μυστικά μες στα υπόγεια;Δεν ξέρεις πως κάποτε θα σε δαγκώσει;«Άσ’τονα να ψοφήσει!», λέει ο γκουρού.«Βρίσκει ο θυμός να φάει…», λέει ο γέροντας.Τρώει... από Alexia Iliadou | Απρ 20, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Υβρίδια, συναισθήματα μπασταρδεμέναγεννιούνται κάθε ώρα και στιγμή:η ανάγκη εκδίκησης μπλέκει με τη φιλοδοξία,η μοναξιά με την επιθυμία,το αίσθημα της ανημπόριας με οργή κι αδιαφορία.Βάση όμως όλων -τέλος κι αρχή- η λύπη.Η λύπη για κάθετί το ζωντανό,μιας κι η πορεία...
