από Alexia Iliadou | Μαρ 14, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Παρατηρώ στο internet, στα blogs, στο facebook, στο chatπως άνθρωποι που γνωρίζω 100 χρόνιαδίνουν μιαν εντελώς διαφορετική εικόνα από την συνηθισμένη τους.Είναι πολύ περίεργο φαινόμενο:μιλάω μαζί τους και είναι σα να μιλάω σε κάποιον άγνωστο.Χαζεύω τις αναρτήσεις... από Alexia Iliadou | Νοέ 22, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Μερικές φορές αναρωτιέμαι με τι κριτήρια διαλέγω τους ανθρώπους, που κάνω παρέα.Έχω αρχίσει να ανησυχώ πως είναι ό,τι λάχει οι «επιλογές» μου.Ό,τι περάσει από το διάβα μου.Από την άλλη, είναι σαφές πως άμα βαριέμαι να ασχοληθώ με κόσμο,δεν πα’ να περάσει κι ο Δαλάι... 
από Alexia Iliadou | Νοέ 20, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Ένα δάχτυλο ποδιού σπασμένο στο μετατάρσιο παίρνει καιρό να γιάνει.Είναι η θέση: η ακούσια κίνηση το εμποδίζει να πωρωθεί.Γιατί πωρώνεται εύκολα ό,τι επιμένει στο γνώριμο.Αν το οστό ακινητοποιηθεί -κι αυτή είναι η στάση των πολλώνκαι φευ, των “ειδικών”-το... από Alexia Iliadou | Νοέ 4, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Όταν κάποιος αρρωσταίνει νιώθω τόσο τραγικά ανήμπορη,που… με πιάνουν τα νεύρα μου.Κινούμαι μηχανικά, κάνω ό,τι πρέπει να κάνω,αλλά μέσα μου με κατακλύζει ο φόβος… κι ο θυμός.Δεν το δείχνω, ή προσπαθώ να μην το δείχνω-εκτός κι αν ο ίδιος είναι υπερβολικά αναίσθητος... από Alexia Iliadou | Οκτ 22, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Τα αγοράκια λένε στα κοριτσάκια ό,τι θέλουν ν’ ακούσουν.Για να μπορέσουν να κάνουν ό,τι αυτά θέλουν.Τα κοριτσάκια προκαλούν την τύχη τους.Θέλουν ν’ ακούν γι’ αγάπες και λουλούδια.Έτσι είναι από τη φύση τους.Καλώς ή κακώς.Και τ’ αγοράκια έτσι είναι απ’ τη φύση τους:...
