Επιλογή Σελίδας

Οι Ινδιάνοι

από | Οκτ 25, 2006 | Χωρίς κατηγορία

Δεν θα μπορούσε να είναι διαφήμιση της Benetton;
Υπάρχουν τρόποι να εκβιάζεις τον άλλον με το γάντι, να τον φέρνεις στα μέτρα σου, να τον χειραγωγείς. Άσχημη τακτική, φασιστική. Αρνείσαι στον άλλον το δικαίωμα να αποφασίζει ελεύθερα για τη ζωή του, τον πιέζεις ψυχολογικά προς την κατεύθυνση, που εσύ έχεις διαλέξει γι’ αυτόν.

Τον θεωρείς κατώτερο πνευματικά, τον βλέπεις λίγο σαν παιδάκι, που πρέπει να σε υπακούει σιωπηλά. Κι αυτό με πλάγιο τρόπο. Με την απειλή της τιμωρίας ή την καραμέλα της επιβράβευσης: «Αν δε πλύνεις τα δοντάκια, δεν θα φας μετά τούρτα», «Αν είσαι καλό παιδί, θα σ’ αφήσω αύριο όλη μέρα να παίζεις στο κομπιούτερ»…

Στους «μεγάλους» αυτοί οι τρόποι είναι πολύ πιο δυσανάγνωστοι βέβαια. Προβάλλεις το δικαίωμα της δικής σου επιλογής ως μέσο πίεσης.

Οι γυναίκες το κάνουν αυτό ναζιάρικα, παιχνιδιάρικα και τελικά αφελώς και ολοφάνερα (και με κύριο μοχλό το σεξ…):

«Σου πιάνουν τον κώλο στη Μύκονο; Δεν θες να πάμε; Καλά… Αχ όχι σήμερα, αγάπη μου, έχω πονοκέφαλο…»

Την άλλη μέρα είσαι κάπως, κρατάς μούτρα, του κάνεις του άλλου τα νεύρα φυτίλια.. Το βράδυ: «Η Eurobank έχει βγάλει πολύ συμφέροντα πακέτα φέτος για Μύκονο… Α, δεν θες, είπες… Καλά… Κρίμα… Με πονάει η μέση μου, δεν μπορώ πάλι σήμερα, μωρό μου…»

Την επόμενη: «Μωρό μου, αύριο θα πάω για ψώνια… Έχω δει ένα πολύ ωραίο ρολόι της Prada… Να κάνω κι εγώ τίποτα η καημένη, που δεν με πας πουθενά… Με έχει πεθάνει αυτή η μέση μου…»

Το άλλο πρωί μόλις ανοίξει ο άλλος τα μάτια του, λες και το είδες στον ύπνο σου: «Αγάπη μου, σκεπτόμουν… αντί να πάρω το ρολόι, που στοιχίζει μια περιουσία, μήπως μ’ αυτά τα λεφτά να πήγαινα για λίγο Μύκονο μόνη μου…»

Ψυχολογική πίεση. Στο τέλος ο άλλος προτιμάει να κάνει αυτό που θέλεις, παρά το μεγάλο αντίτιμο της άρνησης. «Όταν σου ζητάει η γυναίκα σου κάτι» λέει ένας γνωστός «πρέπει να το κάνεις αμέσως. Αφού έτσι κι αλλιώς θα το κάνεις, γιατί να ταλαιπωρείσαι;»

Άλλος όμως έχει το όνομα κι άλλος τη χάρη. Οι άντρες όλα αυτά τα κάνουν πιο υπόγεια, πιο μακροπρόθεσμα, πιο «έξυπνα» θα έλεγε κανείς.

Δεν πολυγουστάρουν π.χ. να βγαίνουν (που οι περισσότεροι δεν πολυγουστάρουν); Θα μειώνουν τις εξόδους σταδιακά, με χίλια δυο τεχνάσματα, σε βάθος χρόνου, έτσι που δεν παίρνεις χαμπάρι, πότε διάολο σταματήσατε εντελώς να βγαίνετε…

Είναι όντα διαβρωτικά, καμία σχέση με το μύθο, ότι βαράνε τη γροθιά στο μαχαίρι. Λάου-λάου, φτιάχνουν τη ζωή τους και τη ζωή σου στα μέτρα τους. Σε αφήνουν να πιστεύεις, πως για όλα αποφασίζεις εσύ και στην πραγματικότητα, για το μόνο που αποφασίζεις είναι πώς να διαχειριστείς τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες σου, χωρίς να υπονομεύσεις κιόλας την κοινή σας ζωή…

Όλα αυτά λένε, πως τα κάνουν οι γυναίκες… Σκατά κάνουν οι γυναίκες… Μας παραμυθιάζουν από καταβολής κόσμου, ότι εμείς κάνουμε κουμάντο κι ότι πίσω από κάθε μεγάλο άντρα κρύβεται μια μεγάλη γυναίκα. Η ουσία όμως αυτής της ρήσης βρίσκεται σε δυο μόνο λεξούλες: στο «πίσω» και στο «κρύβεται». Τα υπόλοιπα είναι σάλτσες για να μας κρατάνε χαρούμενες…

Καθρεφτάκια στους Ινδιάνους…

20 Σχόλια

  1. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Έκανα μία μπούρδα και έσβησα κατά λάθος τα σχόλια. Γι’ αυτό τα αντιγράφω ξανά:

    Sea of Love

    Do you remember the night we met?
    That’s the night I knew you were my pet
    I want to tell you
    How much I love you
    I’m drowning in a sea of love

    Posted by synas at 10/25/2006 10:57:43 πμ

    Οι γυναίκες πετυχαίνουν αυτό που θέλουν. Οι άντρες επίσης.
    Γιατί κανένας δεν είναι ευχαριστημένος τότε???

    Posted by ladybug at 10/25/2006 11:44:57 πμ

    Αγαπητή Synas,

    Οι εκτεταμένες σου γενικεύσεις για τις ιδιότητες των δύο φύλων
    (τόσο εδώ, όσο και στο ” Ένας κόσμος-τραβεστί”)
    νομίζω ότι σε οδηγούν συχνά σε λάθος συμπεράσματα.

    Προσπάθησε να εστιάσεις καλύτερα στην ανθρώπινη πλευρά των “άλλων” κρίνοντάς τους περισσότερο από το χαρακτήρα και την προσωπικότητα και λιγότερο από το ΧΥ χρωμόσωμα.
    Η περιγραφή σου για την απεχθή γυναικεία συμπεριφορά, καίτοι ιδιαίτερα εύστοχη δεν ισχύει (ευτυχώς) για όλες τις γυναίκες.

    Όσο περισσότερο σέβεται τον εαυτό της μια γυναίκα, τόσο λιγότερο χρησιμοποιεί το αιδoίο της, ως μέσο άσκησης εξουσίας και ψυχολογικής πίεσης.

    Υ.Γ. Thanks για το “Sea of Love”

    Posted by alogaki at 10/25/2006 01:27:09 μμ

    ladybug, το μόνο που πετυχαίνουν κι οι μεν κι οι δε, είναι να αλληλλοκαταπιέζονται…

    alogaki, τα φύλα τα χρησιμοποιώ κυρίως συμβολικά: δεν θα “έπιανε” να έλεγα “άλλοι είναι έτσι κι άλλοι αλλιώς”. Γίνεται πιο παραστατικό έτσι το θέμα… Όσο για το αιδοίο… τι είναι αυτό;; Πώς χρησιμοποιείται;;

    Posted by synas at 10/25/2006 01:45:19 μμ

    Απάντηση
  2. Alogaki

    Κι εγώ που νόμιζα ότι έπεσε λογοκρισία!

    🙂

    Απάντηση
  3. ladybug

    Κι εγώ έτσι νόμιζα! 🙂

    Απάντηση
  4. Debby

    Είναι γεγονός ότι η θέση της γυναίκας στην κοινωνία είναι κατώτερη του άντρα ακόμα και σήμερα.
    Αλλά δεν φταίνε μόνο οι άντρες. Φταίμε και εμείς που το δεχόμαστε και το διαιωνίζουμε.

    Απάντηση
  5. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    alogaki & debby, με καρακαταπροσβάλλετε!! Αν ήθελα να κάνω λογοκρισία, θα έβαζα moderation… (θα έκοβα τα 3 απ’ τα 5 σχόλια…)

    debby, γεγονός είναι, πως υπάρχουν οι “από πάνω” κι οι “από κάτω”… αυτό θ’ αλλάξει ποτέ; Θα πάψουμε ποτέ να είμαστε ανταγωνιστικοί; Θα αποφασίσουμε ποτέ να σεβόμαστε τις επιλογές, την ελευθερία εν τέλει, τη δική μας και του άλλου; Πού είναι this fucking εποχή του Υδροχόου;

    Απάντηση
  6. ladybug

    alogaki και ladybug ήθελες να πεις 🙂

    Προσωπικά με το “λογοκρισία” εννοούσα πως δεν σου άρεσε τελικά το πώς βγήκε το ποστ και το έσβησες.
    Δεν κατάλαβα γιατί λες ότι θα έσβηνες τα 3 από τα 5 σχόλια…
    Μήπως να καρακαταπαρεξηγηθούμε οι σχολιαστές? 🙂

    Απάντηση
  7. An-Lu

    Είναι απλό νομίζω..κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά θέλει….γιαυτό του/της φταίνε όλα και τρώγονται με τα ρούχα τους και τους άλλους….τώρα τα περί χειραγώγησης;;;;
    Δεν ξέρω, δεν το ασκώ αυτό το σπορ….

    Απάντηση
  8. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Αχ βρε Πασχαλίτσα μου, εννοούσα, ότι τι λογοκρισία να κάνω σε τόσο λίγα σχόλια; Αλλά και 1000 να είχα, μου φαίνεται ό,τι χειρότερο να μην αφήνεις την οποιαδήποτε γνώμη να ακουστεί… το θεωρώ κατάχρηση εξουσίας…

    Απάντηση
  9. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    an-lu, όλοι το “ασκούμε” λίγο-πολύ το σπορ… ακόμα και εν αγνοία μας…

    Απάντηση
  10. Alogaki

    Μπορεί να είσαι παρορμητική κι ενίοτε υπερβολική, το σίγουρο είναι πάντως ότι είσαι και αρκετά ειλικρινής!

    Απάντηση
  11. xenia

    Synas, πολύ καλό το κειμενάκι σου! Γέλασα με την ψυχή μου! Δεν συμφωνώ με όλα όμως… Άς πούμε, θεωρώ ότι σε πολύ μεγάλο βαθμό πίσω από κάποιον μεγάλο …άνθρωπο γενικά (είτε άντρα είτε γυναίκα) μπορεί να κρύβεται ένας άλλος άνθρωπος (από τον σύντροφό μας, μέχρι κάποιον συγγενή μας για παράδειγμα ή έναν καλό φίλο)… Έπειτα, δεν θεωρώ ότι ο ρόλος της γυναίκας είναι υποβαθμισμένος σήμερα (αυτό δεν είμαι πολύ σίγουρη αν το είπες εσύ ή κάποιος άλλος). Τους θεωρώ ισάξιους… Χμ, αλλά αυτό πάλι είναι μια δική μου θεώρηση… Και έχουν τα ίδια δικαιώματα, γενικότερα;;; Ναι, εντάξει, τώρα που το σκέφτομαι, η κοινωνία ίσως να έχει ακόμη άλλη γνώμη, τουλάχιστον σε κάποιους τομείς…

    Α! Και συγγνώμη… αλλά δεν κατάλαβα (μήπως είμαι λίγο χαζούλα;;;), τί σήμαινε το “καθρεφτάκι στους Ινδιάνους” στο τέλος; Και τους έχω ιδιαίτερη αδυναμία…

    Bye-bye,
    Ξ.

    p.s.: Σταμάτα να παίζεις με τον blogger και να εξαφανίζεις σχόλια!!!!!! :-))) Πλάκα κάνω φυσικά!!!

    Απάντηση
  12. dodo

    Είχα πάρει φόρα να σού πω ότι παραγενικεύεις ως προς τις ιδιότητες τών φύλων, είδα όμως μετά την διευκρίνισή σου ότι το κάνεις γιά να γίνει το κείμενο πιό παραστατικό.
    Η χειραγώγηση δεν έχει φύλο…

    Απάντηση
  13. George Sou

    Το ποτάμι βρέχει και τις δυο όχθες…

    Απάντηση
  14. Pixie

    Ξέρω οτι βάζεις την καρδιά σου σε κάθε άρθρο και επειδή νομίζω οτι παθιάζεσαι καταλαβαίνω γιατι αυτά που γράφεις μερικές φορές να φαίνονται υπερβολικά αν και οταν βιώνουμε κάποιος αυτές τις εμπειρίες κάθε άλλο παρα υπερβολικά θα μπορούσαμε να πούμε οτι είναι αυτά που ζούμε.Η αλήθεια ειναι οτι όντως υπάρχει ανταγωνιστικότητα μεταξύ των φύλον και είναι σχετικό πως το βιώνει ο καθένας.Νομίζω πάντως οτι στο σήμερα ο ανταγωνισμός έχει πάρει άλλη μορφή.Είναι πιο υπόγειος και δεν είναι τοσο ξεκάθαρος.Πάντος προτιμό να το βλέπω όχι σε σχέση με το φύλο, αλλά σε σχέση με ανθρώπους.Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τη διαφορά.

    Απάντηση
  15. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    alogaki, προσπαθώ… σ’ ευχαριστώ…

    xenia, στους Ινδιάνους δεν έδιναν καθρεφτάκια και μπιχλιμπίδια, για να τους εκχριστιανίσουν και να τους υποτάξουν δίχως πόλεμο;

    dodos, η χειραγώγηση ούτε φύλο έχει, ούτε φυλή, ούτε φίλο, ούτε φίλη. Ενίοτε έχει κανένα φιλί…

    g help me, δεν γίνεται να είναι η μία μπάντα στεγνή, ε; Waterproof;… (Αυτό ήθελα να πω κι εγώ, αλλά μάλλον δεν μου βγήκε καλά…)

    pixie, ε ναι, άνθρωποι… όλοι είμαστε απ’ όλα… σχηματικό ήταν, βρε παιδιά… μην πυροβολείτε τον πιανίστα!

    Απάντηση
  16. xenia

    Δεν το ήξερα synas αυτό. Από τα μαθήματα λατινοαμερικάνικης ιστορίας που έκανα στο πανεπιστήμιο, δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο. Ίσα-ίσα μόνο πόλεμοι, βαναυσότητα και σφαγές μού έχουν μείνει. Ειδικά οι πρώτοι conquistadores (Hernán Cortés για Μεξικό και Francisco Pizarro για Περού μού έρχονται τώρα)με το πού πάτησαν το πόδι τους στην América Latina οι σφαγές ήταν το πρώτο που έκαναν.

    Αλλά, πάλι, μπορεί και να μου διαφεύγουν πράγματα. Μπορεί,δηλαδή, μετά τους τόνους χρυσάφι που τους έκλεψαν, να τους έταζαν και καθρεφτάκια… Ξέρω κι εγώ… Τέτοιοι είμαστε:-(

    Muchísima injusticia y crueldad. Siempre.

    Thanks for your answer.

    Ξ.

    Απάντηση
  17. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    xenia, τους καημένους εναπομείναντες από τη σφαγή και τη γρίππη…

    Απάντηση
  18. xenia

    Ωχχχ… Περαστικά σου!

    Ξ.

    Απάντηση
  19. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    xenia μου, οι Ινδιάνοι πέθαιναν απ’ τη γρίππη, όχι εγώ!! Δεν είχαν αντισώματα κατά του ιού και έπεφταν σαν τα κουνούπια…

    Απάντηση
  20. xenia

    Χαχαχα!!! Α, καλά… Συνεννόηση μπουζούκι!!! Μα, κάτι δεν πήγαινε καλά με αυτό το post απ’ την αρχή!!! Κάτι τα σβησμένα κατά λάθος σχόλια, κάτι το μπέρδεμα με τα σχόλια που ακολούθησαν, κάτι η αναφορά των Ινδιάνων που δεν την “έπιασα”… Το ματιάξαμε το ποστάκι τούτο!!!

    Soooooooooooooooorry :-))

    υ.γ.Μα και συ, βρε synas μου, πώς σου ήρθε να πείς “γρίππη”!!! Εδώ λέγαμε για σφαγές, λιμούς, καταποντισμούς… και ούτε που κατάλαβα!!! Θεώρησα ότι χαριτολογούσες λέγοντας “εκείνοι της σφαγής, κι εμείς εναπομείναντες της γρίππης”… Α, ρε γέλια!!!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest