Επιλογή Σελίδας

Κενισμός: Το Ποτάμι της Ζωής

από | Οκτ 28, 2006 | Χωρίς κατηγορία

Πήρα σήμερα ένα mail από μια κοπέλα. Μου έγραφε, πως κάθισε και διάβασε όλα τα post μου και πως της άρεσαν πολύ. Πρώτο πράγμα το πρωί.

Είναι όμορφο, να σου λένε καλά λόγια. Κακά τα ψέματα. Όλοι χαιρόμαστε. Όλοι θέλουμε την επιβεβαίωση, όλοι θέλουμε την αποδοχή, όλοι θέλουμε την αγάπη των άλλων. Όσο κι αν λέμε, πως δεν μας νοιάζει. Πως το μόνο που θέλουμε, είναι να είμαστε ο εαυτός μας και να νοιώθουμε καλά μαζί του.

Και τι είναι ο εαυτός μας στο κάτω-κάτω; Σύμφωνα με τον Λένιν δεν είμαστε παρά το σύνολο των κοινωνικών μας σχέσεων. Εν μέρει θα συμφωνήσω. Δεν είμαστε όμως -νομίζω- μόνο αυτό.

Θεωρώ, πως έχουμε και μια υπόσταση μοναδική από την στιγμή, που η φύση αποφασίζει να κάνει έναν συνδυασμό χρωμοσωμάτων και να μας φέρει στη ζωή. Ίσως τελικά να είμαστε το σύνολο της ανθρώπινης εξέλιξης δοσμένο κάθε φορά σε μοναδικές φόρμες με τονισμένα εκείνα ή τα άλλα χαρακτηριστικά του Ανθρώπου ως είδος. Και μ’ όλη του τη μνήμη κρυμμένη στα κύτταρά μας.

Μπορεί πολλά… Το θέμα είναι, πως σε κάθε περίπτωση αποτελούμε ένα μέρος του συνόλου, είμαστε κατά κάποιον τρόπο όλοι συνδεδεμένοι με ένα αόρατο νήμα και πορευόμαστε παρέα μες στη μοναξιά μας. Υπόγεια, ασυνείδητα, κρυφά…

Κι όταν κάποια στιγμή νοιώσουμε ένα χέρι από τα βάθη του ποταμού να μας αγγίζει, αγαλλιάζει η καρδιά μας. Το θέλουμε. Το έχουμε ανάγκη.

Η φίλη, που μου έγραψε τα καλά λόγια, είναι βέβαια η αφορμή αυτού του post.
Η αιτία είναι άλλη.

Είναι η ίδια η αγάπη, που παίρνει κάποιες φορές σάρκα και οστά και αναδύεται από το κενό. Το κενό, που ίσως δεν είναι τίποτα άλλο απ’ το αιώνιο ποτάμι της ζωής, που ρέει παντού. Μέσα μας, έξω μας, γύρω μας…

Είναι η στιγμιαία συνάντηση με ένα άλλο, μοναδικό, ανθρώπινο ον…

5 Σχόλια

  1. Μαύρος Γάτος

    Μού έκανε φοβερή εντύπωση τόσο η αρχική σου Θέση, δια στόματος Λένιν, όσο και το “ίσως’ σου, γιατί γιαμένα τα ποράγματα είναι εντελώς αντίστροφα. Εϊμαστε η κληρονομιά των γονιδίων μας, και ίσως να είμαστε και ο καθρέφτης μας στην κοινωνία.

    όπως και νά ‘χει, μεγάλο πράγμα η ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία.

    Σ;)

    Απάντηση
  2. teiresias

    Πολύ καλό ποστ…
    Έχεις διαβάσει Λένιν συντρόφισσα;
    Πολύ χαίρομαι.Θα συμφωνήσω και με τον σύντροφο αλλά και με σένα…
    Καλή σου μέρα synas!!!

    Απάντηση
  3. Pixie

    Πώς να μην της αρέσουν τα post σου!Ξεχειλίζουν απο συναίσθημα και ζωή.
    Ειναι σημαντικό το να είμαστε καλά με τον εαυτό μας δηλαδή με τις επιλογές μας, τις συμπεριφορές μας και τα συναισθήματα μας.Είμαστε κάτι το μαγικό, ναι κουβαλάμε τον εαυτό μας και μαζι μνήμες που μας καθορίζουν, συναισθήματα και γονίδια.
    Το κενό καλύπτεται απο την αγάπη το ίδιο και η μοναξιά.Και ο θαυμασμός είναι μια έκφραση αγάπης και είναι σαν μια επιβράβευση όχι σαν κολακεία αν είναι ειλικρινεις.Πως να μην χαίρεσαι;
    Σε ακούω πιο θετική, πιο χαρούμενη, πιο αισιόδοξη ίσως;

    Απάντηση
  4. Alkyoni

    δανείζομαι τα λόγια του μαύρου γάτου
    “όπως και νά ‘χει, μεγάλο πράγμα η ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία.”
    Καλό βράδυ :*

    Απάντηση
  5. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    μαύρος γάτος, ε, στο ποσοστό θα τσακωθούμε;

    teiresias, με λύπη μου πρέπει να πω, πως έχω διαβάσει τον Λένιν μόνο έμμεσα. Έχει γράψει και πάρα πολλά! Είναι -νομίζω- ο πολυγραφότερος άνθρωπος της ιστορίας…

    pixie μου, τα κέφια μου είναι έρμαια της καθημερινότητάς μου… δυστυχώς…

    alkyoni, ΤΟ μεγάλο πράγμα…

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest