fbpx
Επιλογή Σελίδας

Συγγραφέας κατ’ αποκοπήν

από | Ιαν 12, 2007 | Χωρίς κατηγορία

Προσπαθώ να γράφω κάτι κάθε μέρα. Κι ας μην έχω τίποτα στο μυαλό μου. Ξεκινάω να γράφω κι όπου με βγάλει. Αυτό το κάνω κάπως σαν άσκηση. Δεν περιμένω την έμπνευση. Έτσι κι αλλιώς δεν είμαι κανένας συγγραφέας να περιμένω την έμπνευση. Βλακειούλες γράφω. Ό,τι υπάρχει μέσα μου, απλώς το βγάζω, με μια γραφή σχεδόν αυτόματη. Χωρίς επεξεργασία.

Όμως έχει και θεωρητικό υπόβαθρο αυτή η ιστορία. Πιστεύω στην παραγωγή. Στη μεγάλη παραγωγή, αν είναι δυνατόν. Θεωρώ ότι σε οποιονδήποτε κλάδο και αν απασχολείσαι, πρέπει να δουλεύεις πολύ και να παράγεις πολύ. Μέσα απ’ την ποσότητα ξεπετάγεται και η ποιότητα. Ειδικά στα «καλλιτεχνικά».

Σπάνια ένας άνθρωπος γράφει ελάχιστα και μέσα σ’ αυτά υπάρχει κάτι πραγματικά αξιόλογο. Ακόμα κι ο Bukowski είχε πει μέσα στην πίτα του, πως πρέπει να σπάσεις τα δάχτυλά σου στη γραφομηχανή, για να γράψεις κάτι που να αξίζει αληθινά τον κόπο.

Ξέρω κάποιους ανθρώπους, πολύ καλούς γραφιάδες, που απαξιούν να γράφουν συχνά. Περιμένουν την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος ίσως, όμως το αποτέλεσμα είναι, ότι αφήνουν το υλικό που έχουν στο μυαλό τους να βαλτώνει. Και όταν κάποιες ελάχιστες στιγμές αποφασίζουν να γράψουν, τους βγαίνουν όλα μέσα από το πρίσμα της συγκεκριμένης στιγμής και παίρνουν όλα μια παρόμοια μορφή… χρωματίζονται όλα ίδια…

Οι μεγάλοι συγγραφείς καταγράφουν τις σκέψεις τους, τα όνειρά τους, όσα ακούν και τους κάνουν εντύπωση… συνεχώς, όπου κι αν βρίσκονται… και κάποια στιγμή αντλούν μέσα απ’ αυτόν το θησαυρό που σιγά-σιγά συλλέγουν. Και που έχει όλες τις αποχρώσεις της ζωής…

Εικόνες… πόσες εικόνες μπορούν να σού ‘ρθουν μαζεμένες σε μια στιγμή; Τι να προλάβεις να θυμηθείς και τι να αποτυπώσεις, όταν γράφεις σπάνια; Και δη υπό την επήρεια περίεργων ψυχολογικών ερεθισμάτων ή ακόμα χειρότερα ουσιών;

Όχι, δεν γίνεται έτσι δουλειά. Πρέπει να σπάσεις τα δάχτυλά σου στη γραφομηχανή… Πάει και τελείωσε.

7 Σχόλια

  1. 3 parties a day

    Μας κοροϊδεύεις μου φαίνεται… Χτες δεν έλεγες πως στέρεψες; 🙂

    Απάντηση
  2. teiresias

    Συμφωνώ απολύτως!
    Ξέρεις εγώ πιστεύω πως η λέξη “έμπνευση”κατασκευάστηκε από έναν ανέμπνευστο ως συνώνυμο της εργασίας…

    Απάντηση
  3. mariospi

    Προσπαθώ χρόνια τώρα να γράψω για την κατάσταση της τεμπελιάς κι έχω καταλήξει στα ίδια συμπεράσματα…

    Απάντηση
  4. Pixie

    Ωραίος ο Βukowski!
    Γράφεις τόσο όμορφα.Είναι δύσκολο πάντως να γράφεις κάθε μέρα εγώ δεν μπορώ να το κάνω γιατι έτσι θα πιεζόμουν…

    Απάντηση
  5. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    3 parties a day, ε, στέρεψα και συνεχίζω και γράφω…

    teiresias, υπάρχει η έμπνευση, αλλά αναδύεται μόνο μέσα απ’ την συνεχή προσπάθεια…

    mariosp, ωραία… καιρός να περάσουμε και στην πράξη…

    pixie, σ’ ευχαριστώ, μια απόφαση είναι… όπως όλα…

    Απάντηση
  6. Yannis H

    Συμφωνώ και επαυξάνω (όπως έγραψε και ο teiresias).

    Και να σου πω κάτι: ένα από τα πιο εκρηκτικά ταλέντα της ζωγραφικής, ο Πικάσο, έλεγε σαν κυριότερη συμβουλή στους ζωγράφους, να σκιτσάρουν. “Κανείς δεν έχει κάνει περισσότερα σκίτσα από εμένα” είπε – και είχε δίκιο, τα μπλοκάκια του ήταν χιλιάδες, με εκατοντάδες σελίδες το καθένα.

    Τρώγοντας έρχεται η όρεξη, και γράφοντας η έμπνευση. Και αν δεν έρθουν, τουλάχιστον μένουν λαδωμένα τα γρανάζια: είτε το εντεράκι είτε η φαιά ουσία.

    Με τα λόγια ενός άλλου Yannis, του Περιπατητή (Walker): Keep on writing!

    Απάντηση
  7. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Ναι, Yannis H, keep on… γενικά…

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest