fbpx
Επιλογή Σελίδας

Όνειρα θερινής νυκτός…

από | Ιούλ 22, 2006 | Χωρίς κατηγορία

Αχ, Παναγία μου,
θέλω να σηκωθώ να φύγω,
να νοιώσω καλύτερα.
Να τ’ αφήσω όλα πίσω μου.

Την άλλη εβδομάδα θα φύγω.

Να γίνω ένα με τη Φύση, σε μια ερημική παραλία.
Να στήσω τη σκηνή μου κάτω από ένα αρμυρίκι.

Να ξυπνάω το πρωί και να βουτάω στο παγωμένο νερό.
Πριν με προλάβει η πρώτη πρωινή σκέψη.

Να ξεπλυθώ απ’ την πόλη, απ’ τη σκόνη, απ’ τη φασαρία.
Να ξεχάσω τα πάντα.

Σα ναυαγός να βρω εκεί τον παράδεισο, που ψάχνω σε μέρη αλλόκοτα.
Μόνη, με το κύμα να σκάει στα μαυρισμένα πόδια μου.

Ξαπλωμένη στη ζεστή άμμο, αφημένη μοναχά σε εικόνες
-πραγματικές κι ονειρικές-
μακριά από τις λέξεις και τα νοήματα.
Μονάχα εικόνες…

Να περιμένω το ηλιοβασίλεμα, να χάνομαι μες στο σούρουπο…

Και σαν νυχτώνει, ανάσκελα πάνω σ’ ένα νοτισμένο sleeping bag
να χαζεύω τ’ αστέρια για ώρες.
Χιλιάδες αστερισμοί να παίρνουν τις μορφές της φαντασίας μου.

Κι η σελήνη εκεί μες στη μέση, τεράστια, να κάνει αργά την περιστροφή της,
ν’ ανεβαίνει, να μεσουρανεί, να χαμηλώνει και να χάνεται
μες στο νερό ή πίσω από κάποιο νησί στο βάθος…

Μοναδική μουσική, ο παφλασμός του κύματος
κι ένας ανεπαίσθητος αχός από μακριά…

Να με βρίσκει ο Μορφέας στην παραλία,
κοιμούμενη να σκουντουφλάω μέχρι τη σκηνή.

Να ξημερώνει, να κυλά η μέρα αβίαστα
κι ο καυτός ήλιος να με βασανίζει γλυκά όλη μέρα…

Διάλειμμα δράσης:
οι βουβές μου περιπλανήσεις κάτω από το νερό…
αυτές οι υπέροχες αποστάσεις μες στη σιωπή της μάσκας…

Η ανάσα μου, η σκέψη μου κι εγώ… Μονάχη…

17 Σχόλια

  1. Ecumene

    Αν σε ακουσει η Παναγία….

    μαλλον θα πρεπει να πας στην Τήνο…

    εχει και θαλασσα…

    Απάντηση
  2. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Εργοτελίνα, έχεις πλάκα…
    Δε νομίζω να μ’ ακούσει…
    Είναι μόνο σχήμα λόγου…

    Απάντηση
  3. George Sou

    Όλα καλά, αυτό το μονάχη όμως… ;

    Απάντηση
  4. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Μονάχη, μονάχη…
    Δεν θά ‘μαι μονάχη όμως! Με τον άντρα μου θα πάω! Πλάκα γίνεται…

    Απάντηση
  5. George Sou

    Άντε ντε, καλοκαιράκι και μοναξιά δε πάνε…
    :>)

    Απάντηση
  6. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Γεια σου ρε, g help me!
    Εσύ κι η Παναγία!

    Απάντηση
  7. ladybug

    Απαραίτητο και πολύ ωραίο το ξέπλυμα απ’ την πόλη.
    Αυτή η εκπληκτική ώρα μεταξύ 8 και 9 το βράδυ στο νησάκι, δε μπορούσε να κρατάει…κανένα τρίωρο? 🙂

    Απάντηση
  8. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Πασχαλίτσα, εμένα αυτό το 8-9 με σκοτώνει! Νοιώθω το θάνατο μια ανάσα… Τέτοια ώρα θα με πάρει, είμαι σίγουρη…

    Απάντηση
  9. ladybug

    Α πα πα πα παιδάκι μου!
    Φτου στον κόρφο μας, κουνήσου απ’ τη θέση σου κλπ κλπ :))
    Δε σου αρέσει η ώρα του ηλιοβασιλέματος ρε κοπελιά????

    Απάντηση
  10. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    Όχι το ηλιοβασίλεμα… Μετά… Δεν βλέπω και καλά εκείνην την ώρα… Θα με κοροϊδέψει…

    Απάντηση
  11. ladybug

    Εντάξει, ας κρατήσουμε το ηλιοβασίλεμα τότε, που αρέσει και στις δυο μας 🙂

    Απάντηση
  12. kyriaz

    @synas said:
    “εμένα αυτό το 8-9 με σκοτώνει! Νοιώθω το θάνατο μια ανάσα…”

    Το ίδιο αισθάνομαι κι εγώ…
    Είναι το ξεψύχισμα της μέρας-αισθάνεσαι ένα ελαφρύ αεράκι απ’ το φτερούγισμα του θανάτου κοντά σου-δεν έχει έρθει για σένα,αλλά για το φως…

    Synas,είσαι αρκετά ευαίσθητη-ελπίζω να είσαι και……ευτυχισμένη!

    Με αγάπη,
    kyriaz

    Απάντηση
  13. ladybug

    Στο Ε της Ελευθεροτυπίας σελ.18, γράφει το εξής:
    “Περίεργη ώρα.
    Συμβαίνει πέντε λεπτά μετά το ηλιοβασίλεμα. Την ώρα που η μέρα κατεβάζει τα βλέφαρα, ο κόσμος αλλάζει χρώμα. Τι χρώμα? Εξαρτάται πού είσαι και με τι διάθεση το βλέπεις. Κατά κάποιον τρόπο το φως αποσύρεται διακριτικά, σου επιτρέπει να βουτήξεις πάλι μέσα στη μέρα που πέρασε ή στη ζωή που φεύγει. Είναι η ώρα που σημειώνονται οι περισσότεροι θάνατοι από παθολογικά αίτια. Καλά, μην κοιτάτε προς τα εκεί. Δείτε τις παραλίες που αδειάζουν, τη θάλασσα που ηρεμεί, τα πρώτα φώτα που σας κλείνουν το μάτι. Είναι οι στιγμές που δεν μαθαίνεις ποτέ πώς να τις διαχειριστείς, όσα χρόνια κι αν τις βλέπεις. Η νύχτα είναι μπροστά, η μέρα είναι πίσω κι εσύ στη μέση, κορόιδο, που σε εγκατέλειψαν και οι δύο”.

    Απάντηση
  14. mary

    κι όμως, εμένα το πεντάλεπτο αμέσως μετά το ηλιοβασίλεμα είναι η αγαπημένη μου ώρα. τελειώνει η ένταση και ξεκινά η χαλάρωση.. μάζεμα της παρέας, φίλοι, βόλτες, θεατράκια και συναυλίες.. ξεκούραση.. όλα αυτά 🙂 ..παιδί της πόλης είμαι ..δεν μπορώ κι αλιώς

    όσο για τη φύση.. την παραλία.. υπέροχη περιγραφή.. χαλάρωσα ήδη!! ..μαζεύω τα πράματα μου και αύριο πάω θάλασσα για 2-3 μέρες.. καλές διακοπές 🙂

    (υ.γ. πολύ ωραίο το dancing queen! έκατσα λίγο παραπάνω στη σελίδα να το ακούσω καμιά 15ρια φορές:)

    Απάντηση
  15. mariospi

    Λέγεται «μούχρωμα»…

    Απάντηση
  16. George Sou

    @mariosp: πραγματικά υπέροχη λέξη.

    Απάντηση
  17. Αλεξία Ηλιάδου (synas)

    kyriaz, ναι, κι επίσης ευσυγκίνητη, εύχαρις και ευσεβής!
    ladybug, είδες, που στα ‘λεγα;
    mary, το τραγούδι αυτό είναι φετίχ!
    Μάριε & g help me, να σας συστήσω… γνωρίζεστε;

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο θυμός μπορεί να ελεγχθεί

Ο κατευνασμός της εσωτερικής σου πάλης, όταν θυμώνεις, η θυσία της παρορμητικότητάς σου, να μην εκφράσεις την οργή, την αρνητικότητά σου, ούτε με χαστούκι, ούτε με βλέμμα, ούτε με λόγια υποτιμητικά, να μην δεις τον άλλο ως εχθρό, αλλά πιθανώς κάποιες φορές και με...

Μια παράξενη πλάνη

Μια παράξενη πλάνη

Η ομορφιά περνά μέσα απ’ το χρόνο αγνοώντας τις παρεμβάσεις του. Η ομορφιά δεν φέρει καρπούς, ούτε αναπαράγει τον εαυτό της. Είναι αιώνια.

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου

Όλοι επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια στους αιώνες των αιώνων. Αυτό που μετράει είναι η οπτική σου και ο τρόπος που τα παρουσιάζεις.

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Πήγε όντως το 2020 χαμένο;

Για μένα και για πολλούς άλλους, το 2020 υπήρξε ιδιαιτέρως δημιουργικό. Όταν σου χαλάνε την καθημερινότητα, μπορείς να κάνεις πολλά άλλα.

Subscribe to Our Newsletter

Daily Inspirational Thoughts in your Inbox!

Pin It on Pinterest