από Alexia Iliadou | Νοέ 27, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Είναι κάποιες φορές, που το μυαλό μοιάζει άδειο.Σα να μην λειτουργεί η μνήμη κανονικά,σαν η αντίληψη να αυτοπεριορίζεται,σαν τα συναισθήματα να πέφτουν σε κατάσταση χειμερίας νάρκης,σαν όλος ο οργανισμός να βρίσκεται σε κάποιου είδους φυσική καταστολή·σα να έχεις... από Alexia Iliadou | Νοέ 19, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Όταν γράφουμε -τόσο διαφορετικοί άνθρωποι μεταξύ μας- σχεδόν πάντα βρίσκουμε όλοι κάτι κοινό. Κάτι να πούμε, κάτι να θυμηθούμε, κάτι να σχολιάσουμε. Στη ζωή όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Μένουμε με το στόμα ανοιχτό από τις ενέργειες των γύρω μας· συχνά κι... από Alexia Iliadou | Νοέ 11, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Όχι… δεν σηκώνω το τηλέφωνο…Το αφήνω να χτυπάει μέχρι να βαρεθεί ο όποιος στην άλλη πλευρά της γραμμής.Τα κλαμένα μάτια και οι σπασμένες φωνές με αποπροσανατολίζουν· με βυθίζουν.Θέλω να κρατήσω το βλέμμα μου στο φως… σ’ εκείνον τον άπλετο, εκτυφλωτικό ήλιοπου ήρθε και... 
από Alexia Iliadou | Οκτ 30, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Υπάρχει άραγε άλλος τρόπος από τον οδυνηρό τρόπο, για να δεις κάτι μέσα σου;Για ν’ αναγνωρίσεις τις πλάνες και τις αυταπάτες σου;Μπορούν τα χαμόγελα και οι καλές προθέσεις να σε γιατρέψουν;Από μικρή έβλεπα, πως οι αλήθειες πονούν κι απομακρύνουν.Οι αλήθειες που... από Alexia Iliadou | Οκτ 26, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Σε στοά μυστική, σ’ ένα καφενεδάκι χαμένο μέσα στις πτυχές του χρόνου, σε βρήκα να σκαλίζεις τη χόβολη.Πώς έφτασα άραγε ως εκεί;Τ’ άρωμα ενός σπάνιου χαρμανιού σιγόβραζε στις καυτές σου στάχτες. Άγγιξε τα ρουθούνια μου, ενόσω ακόμα ήμουνα στην αγορά. Σαν υπνωτισμένη...
