από Alexia Iliadou | Ιαν 1, 2014 | Χωρίς κατηγορία
Να μην βαριόμαστε και να εξελισσόμαστε και κάθε τέρμινο απ’ την αρχή να αγαπιόμαστε. από Alexia Iliadou | Οκτ 18, 2013 | Χωρίς κατηγορία
Τα αντικαταθλιπτικά είναι φάρμακα και μάλιστα φάρμακα με πολλές και ποικίλες παρενέργειες. Δεν είναι να τα παίρνει κανείς για πλάκα, δεν είναι recreational drugs, παρ’ όλο που λειτουργούν μια χαρά και ως τέτοια. Λένε και προσωπικώς το πιστεύω –είμαι έτσι κι αλλιώς εν... από Alexia Iliadou | Ιούν 14, 2013 | Χωρίς κατηγορία
Οι άνθρωποι με αποδιοργανώνουν και με εξαντλούν. Δε νομίζω πως το κάνουν επίτηδες, ούτε καν πως το συνειδητοποιούν. Πιθανώς να μην κάνουν και τίποτε απολύτως. Έτσι κι αλλιώς για ό,τι κι αν μας συμβαίνει είμαστε εμείς υπεύθυνοι· είτε γιατί το προκαλούμε, είτε... από Alexia Iliadou | Ιούλ 21, 2012 | Χωρίς κατηγορία
Όποιος δεν έχει φτάσει ποτέ στην κατάθλιψη -στην αγνή, αυθεντική κατάθλιψη, όπου η συνειδητοποίηση του παράλογου, του μάταιου και του εφήμερου κυριεύει την ύπαρξη-, είναι είτε πολύ νέος, είτε πολύ χαζός, είτε πολύ φτωχός και δεν προλαβαίνει να σκεφθεί τέτοια. Όποιος... από Alexia Iliadou | Δεκ 7, 2011 | Χωρίς κατηγορία
Δεν μπορούσα πια να σ’ αγαπώ -όχι γιατί δεν είχες τη δύναμη ν’ ανταποδώσεις· αυτό το διέκρινα από την αρχή-, αλλά γιατί με μόλυνες με το φθόνο σου, μ’ αυτήν την παλίνδρομη σύγχυση μεταξύ του τι είσαι και τι θα ήθελες απελπισμένα και αμείλικτα να είσαι· εγώ,...
