από Alexia Iliadou | Νοέ 16, 2011 | Χωρίς κατηγορία
Νομίζω πια πως στάση στη ζωή πιο άχαρη δεν έχει από του παρατηρητή -πόσο μάλλον θεατή- ακόμα κι αν αυτή έχει προαχθεί σε ηδονοβλεψία ή... από Alexia Iliadou | Οκτ 14, 2011 | Χωρίς κατηγορία
Αδιαφορία αναδίδουν τα άνθη και τα βλέμματα στην κηδεία όσων επέδειξαν αδιαφορία και εγκλωβίστηκαν στον εαυτό τους. Kαι κάποια βιασύνη. [Ίσως μια τρυφερή ψυχή προσευχηθεί στο μέλλον για την ανάμνησή... από Alexia Iliadou | Οκτ 12, 2011 | Χωρίς κατηγορία
Κάποιοι άνθρωποι ζουν με τα πάντα κλεμμένα. Είναι ένα συνοθύλευμα σκέψεων, χαρακτηριστικών, συμπεριφορών άλλων ανθρώπων που γνώρισαν στη ζωή τους, τους άρεσαν και τα οικειοποιήθηκαν. Ασυστόλως. Όλα κλεμμένα. Παίρνουν έναν καμβά και αντιγράφουν κάποια εικόνα που... από Alexia Iliadou | Ιούλ 28, 2011 | Χωρίς κατηγορία
Μου αρέσουν τα έντονα κόκκινα, λαμπερά νύχια στα πόδια,περιποιημένα -σχεδόν σα φυσικά- στα χέρια.Τα μακριά λυτά μαλλιά με μπούκλες χαλαρές κι ανταύγιες από τον ήλιο.Μαυρισμένα κορμιά που δεν μαρτυρούν ίχνος προσπάθειας, μόνο παιχνίδι που σε ιδρώνει, σε δένει και... από Alexia Iliadou | Ιούλ 27, 2011 | Χωρίς κατηγορία
Πώς έφτασες ως εδώ, ούτε που το κατάλαβες, ε; Πόσο αεροβατούσες μέσα στην ψεύτικη ευδαιμονία σου… Πόσο ξύλο μέλλει να φας για την επιπολαιότητα, αλλά και την αλαζονεία που επέδειξες κατά το πρόσκαιρο “σουξέ” σου… Περαστικά… Αφού δεν...
