από Alexia Iliadou | Μαρ 23, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Είδα χθες μια ταινία-δεν θα αποκαλύψω ποια, για να μην τη χαλάσω σε όσους δεν την έχουν δει ακόμα.Καλογυρισμένη κλπ κλπ, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα μου.Δεν είναι πως τρελάθηκα από ενθουσιασμό.Είναι που με έβαλε σε σκέψεις:ένας άνθρωπος είναι απολύτως πιθανό να ζει... από Alexia Iliadou | Μαρ 19, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Έχω ακούσει πολλές μαλακίες στη ζωή μου. Από μικρή.Όταν ακόμα δεν ήμουν σε θέση να φιλτράρω τις πληροφορίες, τα συναισθήματα, τις συμπεριφορές.Κι ακόμα επηρεάζομαι. Κι ας ξέρω πως ακούω τρέλες.Κι ας ξέρω πως όλα πηγάζουν από ψυχικές αναπηρίες του απέναντι.Πάντα οι... από Alexia Iliadou | Νοέ 22, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Μερικές φορές αναρωτιέμαι με τι κριτήρια διαλέγω τους ανθρώπους, που κάνω παρέα.Έχω αρχίσει να ανησυχώ πως είναι ό,τι λάχει οι «επιλογές» μου.Ό,τι περάσει από το διάβα μου.Από την άλλη, είναι σαφές πως άμα βαριέμαι να ασχοληθώ με κόσμο,δεν πα’ να περάσει κι ο Δαλάι... από Alexia Iliadou | Νοέ 20, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Ένα δάχτυλο ποδιού σπασμένο στο μετατάρσιο παίρνει καιρό να γιάνει.Είναι η θέση: η ακούσια κίνηση το εμποδίζει να πωρωθεί.Γιατί πωρώνεται εύκολα ό,τι επιμένει στο γνώριμο.Αν το οστό ακινητοποιηθεί -κι αυτή είναι η στάση των πολλώνκαι φευ, των “ειδικών”-το... από Alexia Iliadou | Νοέ 4, 2009 | Χωρίς κατηγορία
Όταν κάποιος αρρωσταίνει νιώθω τόσο τραγικά ανήμπορη,που… με πιάνουν τα νεύρα μου.Κινούμαι μηχανικά, κάνω ό,τι πρέπει να κάνω,αλλά μέσα μου με κατακλύζει ο φόβος… κι ο θυμός.Δεν το δείχνω, ή προσπαθώ να μην το δείχνω-εκτός κι αν ο ίδιος είναι υπερβολικά αναίσθητος...
