από Alexia Iliadou | Μάι 13, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Γιατί; Γιατί; Γιατί θυμώνεις;Γιατί απλώνεις το θυμό -και μάλιστα άπλυτο- στον ήλιο;Κι εσύ τι πας και τον ταΐζεις μυστικά μες στα υπόγεια;Δεν ξέρεις πως κάποτε θα σε δαγκώσει;«Άσ’τονα να ψοφήσει!», λέει ο γκουρού.«Βρίσκει ο θυμός να φάει…», λέει ο γέροντας.Τρώει... από Alexia Iliadou | Απρ 20, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Υβρίδια, συναισθήματα μπασταρδεμέναγεννιούνται κάθε ώρα και στιγμή:η ανάγκη εκδίκησης μπλέκει με τη φιλοδοξία,η μοναξιά με την επιθυμία,το αίσθημα της ανημπόριας με οργή κι αδιαφορία.Βάση όμως όλων -τέλος κι αρχή- η λύπη.Η λύπη για κάθετί το ζωντανό,μιας κι η πορεία... 
από Alexia Iliadou | Απρ 14, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Insult to injuryΌταν δεν δίνεσαι,όταν δεν αφοσιώνεσαι και δεν αφιερώνεσαισε κάτι έξω από ‘σένα,όταν όλα σού φαίνονται παρόμοια -γκρί, μαύρα ή λευκά,και η ψυχή σου παύει να διακρίνει αποχρώσεις,όταν η γης ολάκερη μοιάζει σαν μια ανάμνηση,σαν τη σκιά κάποιου παλιού... από Alexia Iliadou | Απρ 10, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Οι γυναίκες, λέει, κλαψομουνιάζουν.Ενίοτε υστεριάζουν-με πόση περηφάνια μίλησε για την ετυμολογία της λέξης!-και γενικώς γκρινιάζουν…Γέλασα βέβαια πολύ μ’ εκείνο το:«Όχι μην αρχίζεις τη γκρίνια…Σταμάτα τη γκρίνια, είναι η σωστή κουβέντα!»Αιώνιοι άντρες... από Alexia Iliadou | Μαρ 31, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Οι γέφυρες είναι δύσβατες.Λες «Θα πατήσω γκάζι»-μαγκιά-και βρίσκεσαι μες στο νερό να πνίγεσαιπαλεύοντας με το γαμοπαράθυρο της Porsche.Κι αν πάλι το κάνεις επί τούτου-πας απ’ τη γέφυρα γυμνός και πέσεις-στα ίδια θα βρεθείς:θα ψάχνεις ενστικτώδικα την φωτεινή...
