από Alexia Iliadou | Φεβ 9, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Ήμουν σε μία αίθουσα, σε μια συνηθισμένη καφετιά τάξη σχολείου, γεμάτη ανθρώπους. Ο ένας σχεδόν πάνω στον άλλον, στριμωχνόμασταν να χωρέσουμε όλοι εκεί μέσα.Κάτι παράξενο όμως συνέβαινε. Στην άκρη του χώρου, καβάλα σ’ έναν ελέφαντα -στολισμένο, όπως κάνουν στις Ινδίες... από Alexia Iliadou | Ιαν 17, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Είμαι τόσο θυμωμένη με τον εαυτό μου,με τη μαλακία του εγκεφάλου μου,που μού ‘ρχεται να πάρω φόρα και να βαράω κουτουλιές στον τοίχο.Όχι ότι κάνω και τίποτα άλλο δηλαδή τόσον καιρό…Αυτό ακριβώς... από Alexia Iliadou | Ιαν 16, 2008 | Χωρίς κατηγορία
Κάποτε δεν χρειαζόμασταν πολλά-πολλά, για να περνάμε καλά. Μας γοήτευαν οι μέρες μας, τα ποδήλατα, τα κύματα και το κυνηγητό. Η καρδιά μας χαιρότανε με την ιδέα του καθημερινού, ενθουσιαζότανε με το απρόσμενο, πόναγε μονοήμερα και ξαναγύριζε στην ευτυχή της... από Alexia Iliadou | Ιαν 9, 2008 | Χωρίς κατηγορία
1. Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν.2. Η σιωπή μού σπάει τα νεύρα και δεν καταλαβαίνω καθόλου την αξία που της αποδίδουν τόσοι πολλοί. Πάντως είναι προτιμότερη από τα ψέματα.3. Όταν δεν ξέρεις τι θες, δεν πρόκειται να το πάρεις ποτέ.4. Οι άνθρωποι δεν... από Alexia Iliadou | Δεκ 31, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Ξύπνησα με τη μπάντα του δήμου να παίζει τα κάλαντα. Μια νότα έγινε χαραμάδα, με οδήγησε το πρωί στο όνειρο. Σε μια ζωή άλλη, παράλληλη και χαμένη… Έγινε τραγούδι ολόκληρο. Νοσταλγικό, γλυκό, θλιμμένο και τρυφερή αγκαλιά. Ξύπνησα με την επιθυμία να το μοιραστώ. Να το...
