από Alexia Iliadou | Σεπ 26, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Αν τον θες άνθρωπο,δεν προσπαθείς συνέχεια να τον ψήνεις.Τον στέλνεις έξω ωμό κι ωμάνα ψηθεί από μόνος του.Και ας καεί…(Και ας καείς κι... 
από Alexia Iliadou | Σεπ 26, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Πήγαινε χέρι-χέρι με την αγαπημένη του την καθιερωμένη βόλτα στον κεντρικό δρόμο της παλιάς πόλης.Κυριακή ήτανε.Στο μυαλό του στριφογύριζαν ακόμα τα λόγια Εκείνης, της άλλης.Πονούσε.Ούτε είχε μπει στον κόπο να τα πει σ’ εκείνον τον ίδιο.Είχαν φτάσει μόνο ως... από Alexia Iliadou | Σεπ 22, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Πάνω στα σκουριασμένα σίδερα ενός βυθισμένου καραβιούείχε αφήσει τα ίχνη της κάποια ψυχή… μαγική και μαγεμένη…Παγιδευμένη σ’ εκείνο το σιωπηλό ναυάγιο,μέσα στα παγωμένα νερά ενός τεράστιου ωκεανού,αδιάφορου για καθετί που ζούσε στα έγκατά του…Κάποτε, ένας... από Alexia Iliadou | Σεπ 20, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Μα… όταν πετάς στα σύννεφα,όλες καλές σου φαίνονται.Κατά την προσγείωση παίρνεις χαμπάρι… … από Alexia Iliadou | Σεπ 18, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Πέρα απ’ τον ορίζοντα,υπάρχει για ‘μάς το κενό.Είμαστε πια πεπεισμένοι,πως το πλοίο συνεχίζει να υπάρχειακόμα κι όταν χάνεται απ’ τη ματιά μας.Κανείς δεν μας είπε όμως,αν αυτό έχει κάποια σημασίαγια τη ματιά...
