από Alexia Iliadou | Οκτ 22, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Σε ύψωμα αρχιπελάγους,σε σπάνιο καιρικό φαινόμενο,σε μια ομιχλώδη παρέλαση αρχέγονων δαιμονίων,άγγιξε αυτό που πολλοί αρέσκονται ν’ αποκαλούν Θεό.Τα χνάρια του χρόνου έσβησανκαι ήχησε σιωπηλά το Πάντα.Όλα τα μυστικά της ύπαρξης φώλιασανμέσα σε έναν κόκκο της διάχυτης... από Alexia Iliadou | Οκτ 19, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Σαν θέλω να μιλήσω για το παρελθόνπαίρνει το λόγο ο τότε μου εαυτός.Δεν με αφήνει να βγάλω τσιμουδιά.Πώς ένοιωθε εκείνος, πώς τά ‘βλεπε εκείνος…Όλα μες απ’ τα μάτια τα δικά του.Σαν όμως μπει καμιά φορά η ερώτηση «Γιατί;»εκεί τα μπλέκει, κάνει τον αδιάφορο και... από Alexia Iliadou | Οκτ 5, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Όταν κάτι ολοφάνερα δεν τραβάει,στα λεγόμενα αδιέξοδα,πρέπει να την κάνεις όσο το δυνατόν γρηγορότερα.Να μην τ’ αφήνεις να χρονίζουνκαι να σου απομυζούν το χρόνο και την ενέργεια.Όποιος δεν το εφαρμόζει αυτό,πάσχει από κάποιου είδους βλακεία.Διανοητική ή ψυχολογική·... από Alexia Iliadou | Οκτ 4, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Καθόμουν μες στη νύχτα μπροστά στο PC κι αποτύπωνα με τα γράμματατού πληκτρολογίου μου μια επιθυμία και μία ερώτηση:«Πόσο θά ‘θελα να καθησυχάσω κάθε σου φόβο…Μα πώς μπορώ, όταν φοβάσαι εμένα;»Τη στιγμή, που το έγραφα αυτό, από την ξεχασμένη TV έφτασαν στ’ αυτιά μουοι... από Alexia Iliadou | Οκτ 3, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Αναποδογυρίζουμε τις ζωές μας, τις κάνουμε θέατρο του παραλόγου.Στο background τραγούδια από εποχές παλιότερες, γραμμένα για άλλους.Οικειοποιούμαστε τα χρώματα των φωνών, των ήχων, των συναισθημάτων…Οι μορφές μας αντανακλώνται πάνω στα σύννεφα, φεύγουν μαζί τους,...
