από Alexia Iliadou | Ιούν 22, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Έχασα χρόνο πολύ στ’ ακατανόητα.Η ζωή είναι μικρή και μάταιη,μα έχει πράγματα θεία να βιώσεις.Αμαρτία στο άσκοπο συνέχεια να την χαραμίζεις:στη γκρίνια του χαμένου,στις άχρηστες σκέψεις της σύγκρισης,στη διαστροφή να απελπίσεις πρόωραακόμα και την από πάντα να... 
από Alexia Iliadou | Ιούν 11, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Στο δρόμο πέφτανε τα όμορφα ρούχα μου. Ίσως να το ‘θελα: ναι, μέσα μου τό ‘θελα.Απαρατήρητη να ζω κι ελεύθερη.Άξαφνα όμως άρχισε ένας να ουρλιάζει πως περπατώ πλέον γυμνή στους δρόμους.Δεν ξέρω αν του κρατώ κακία. Σίγουρα πάντως θέλω να πάψει.Λένε πως η ζωή... από Alexia Iliadou | Μάι 28, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Ξέρω το λόγο που στραβομουτσουνιάζειςκάθε φορά που γεύεσαι τα φαγητά μου.Ξέρω γιατί ο δυόσμοςο αρωματικότερος των αρωματικοτέρωναπό τα βάθη τα απρόσιτα της Ευρασίας,γιατί η κάππαρηαπ’ των νησιών μας τα βράχια τα απόκρημνα,γιατί οι αγνότεροι-με ζώνη αγνότητας μόνον... από Alexia Iliadou | Απρ 7, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Αναρωτιέμαι. Πάντα αναρωτιέμαι.«Ο παράδεισος είναι ένας τόπος αρχέγονος», είπε,«δίχως διαιρέσεις.Μόνον διακριτικά αρώματα.[Ναι, διακριτικά, σχεδόν ανεπαίσθητα.Οι μεγάλες αντιφάσεις είναι τεχνάσματα του ανατέμνοντος νου σου.]———«Ο Παράδεισος»,... από Alexia Iliadou | Μαρ 21, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Δεν…δεν σαλπάραμε.Ανοίξαμε πανιάκι αναμέναμε…Κι όσον ο καιρόςδεν μας έκανε τη χάρηαύξανε η ένταση,η ανυπομονησία.Θέλαμε εμείς να φτιάξουμε καιρό:κεραυνοί εκτοξεύονταν μες απ’ τα μάτια,βροντές απ’ τα μελανιασμένα-ίσως το κόκκινο κρασί;-ακόρεστα χείλη.Σταγόνες βροχής...
