από Alexia Iliadou | Φεβ 8, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Διαλέγουμε τα όμορφακαι τα χιλιοφωτίζουμε.Αστράφτουντα κρυστάλλινα, εύθραυστα μπιμπελό.Όλα τα άλλα στριμωγμένα στο κελάρι.Πνίγεσαι μόλις ανοίξεις την πορτούλα.Και τα θεμέλια διαβρωμένα από καιρό…Πότε θ’ ανέβουν τα ποντίκιανα φάνε τα ριχτάρια;Θέμα χρόνου είναι…Όλα... από Alexia Iliadou | Φεβ 7, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Δέσμευση…Μια έννοια με a priori αρνητική χροιά. Κάτι από φυλακή θυμίζει.Την ζούμε όμως τόσο συχνά… τόσο αναπόδραστα συχνά…Δεσμεύεσαι στο γάμο, σε μία σχέση… στη δουλειά, σε χρονοδιαγράμματα…Δεσμεύεσαι να πεις την αλήθεια ή να κρατήσεις ένα... από Alexia Iliadou | Φεβ 6, 2007 | Χωρίς κατηγορία
Περίεργα συναισθήματα πάλι σήμερα. Διάβασα ένα post.Μια δημόσια κατηγορία για κάποιον άλλον blogger.Είμαι ένα περίεργο κράμα καχυποψίας και παιδικής αθωότητας. Πώς γίνεται αυτό; Απ’ την μια οι εμπειρίες, απ’ την άλλη η θέληση να κρατήσω λίγη πίστη σ’ αυτό που λέγεται... από Alexia Iliadou | Φεβ 5, 2007 | Uncategorized
Βλέπουμε αυτό που βλέπουν τα μάτια μας με layers από το χθες. Εικόνες η μια πάνω στην άλλη: αναμνήσεις, εντυπώσεις, προσδοκίες…
από Alexia Iliadou | Φεβ 2, 2007 | Χωρίς κατηγορία
«Είναι κάτι στιγμές, που διαχέομαι. Ξύνω την πλάτη του διπλανού μου και ξέρω πού ακριβώς τον τρώει. Σα να με τρώει η δική μου πλάτη. Νοιώθω τι νοιώθεις, βλέπω τ’ απόκρυφα, γίνομαι ένα με το άλλο. Δεν μπορώ να το προκαλέσω, είναι στιγμές…» Φαντάζομαι, πως αυτό...
