από Alexia Iliadou | Δεκ 27, 2010 | Χωρίς κατηγορία
«Σ’ αγαπώ», είπε αβασάνιστα και κοίταξε γύρω της τη θολή παρουσία των ανθρώπων στον μάλλον στενό χώρο. Ο καπνός λίγος, όλοι είχαν προθυμοποιηθεί -όχι αβασάνιστα- να περιορίσουν τις επιθυμίες τους καθώς ο χρόνος στένευε κι αυτός και έφτανε μονάχος να τους πνίξει. «Ή... από Alexia Iliadou | Δεκ 18, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Αν όλα έχουν ειπωθεί από αρχαιοτάτων χρόνωνκαι σ’ όλες τις ντοπιολαλιέςΑν έχουν γεννηθεί παιδιά που η γη δεν τα χωράειΑν η τεχνολογία προχωρά σχεδόν ερήμηνκαι όλα γίνονται μηχανικάΤι είναι αυτό που σε αξιολογεί μέσα στην κοινωνία;Τι είναι αυτό που θα σε κατατάξει... από Alexia Iliadou | Δεκ 6, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Όλα σε φωνάζουν όταν εσύ έχεις φύγει,όλα σε θέλουν σαν έχεις κουραστεί.Όλα όσα σου έλειψαν σού έρχονται πακέτο τυλιγμένα σε γριζασημί κορδέλα και με καρτούλα «Καλή Ανάσταση!»και τι διάολο να τα κάνεις αφού πια είναι Χριστούγεννα… -και το ψαλίδι που έψαχνες... από Alexia Iliadou | Νοέ 29, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Τα πράγματα είχαν πολλές απαιτήσεις και διαφορετικές από τις δικές του. Θα μπορούσαν να του δίνουν 1000 πριμ παραγωγικότητας, τιμές, επαίνους και βραβεία· ποσώς τον ένοιαζε. Όχι πως δεν είχε ανάγκη, -εξάλλου οι ανάγκες κι οι επιθυμίες δεν έχουν τέλος-, όμως πάνω απ’... από Alexia Iliadou | Νοέ 17, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Ξέρεις ό,τι σου έτυχε Τα υπόλοιπα δεν υφίστανται Όποιος τα είδε τα φαντάστηκε Κι όποιος τα πίστεψε είναι τρελός Ξέρεις ό,τι σου έτυχε Όλα τα άλλα είναι όνειρα Οράματα και...
