από Alexia Iliadou | Ιούν 11, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Στο δρόμο πέφτανε τα όμορφα ρούχα μου. Ίσως να το ‘θελα: ναι, μέσα μου τό ‘θελα.Απαρατήρητη να ζω κι ελεύθερη.Άξαφνα όμως άρχισε ένας να ουρλιάζει πως περπατώ πλέον γυμνή στους δρόμους.Δεν ξέρω αν του κρατώ κακία. Σίγουρα πάντως θέλω να πάψει.Λένε πως η ζωή...
από Alexia Iliadou | Μάι 28, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Ξέρω το λόγο που στραβομουτσουνιάζειςκάθε φορά που γεύεσαι τα φαγητά μου.Ξέρω γιατί ο δυόσμοςο αρωματικότερος των αρωματικοτέρωναπό τα βάθη τα απρόσιτα της Ευρασίας,γιατί η κάππαρηαπ’ των νησιών μας τα βράχια τα απόκρημνα,γιατί οι αγνότεροι-με ζώνη αγνότητας μόνον... από Alexia Iliadou | Μάι 20, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Η dealer έγινε η μάνα της: ιέρεια της μικροαστικής υπέρλευκης πλύσης.Το κορίτσι της ανέχειας παλεύει σκληρά να θυμίσει παρωχημένες στάρλετ.Η αλλοτινή θεά μεταμορφώνεται σε σοφιστικέ παραδουλεύτρα.Η «Εγώ πάντα κυρία ήμουνα» γαμιέται σε διαμερίσματα μεταναστών.Και η... από Alexia Iliadou | Μάι 13, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Γιατί; Γιατί; Γιατί θυμώνεις;Γιατί απλώνεις το θυμό -και μάλιστα άπλυτο- στον ήλιο;Κι εσύ τι πας και τον ταΐζεις μυστικά μες στα υπόγεια;Δεν ξέρεις πως κάποτε θα σε δαγκώσει;«Άσ’τονα να ψοφήσει!», λέει ο γκουρού.«Βρίσκει ο θυμός να φάει…», λέει ο γέροντας.Τρώει...
από Alexia Iliadou | Μάι 4, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Ήθελε κι άλλα.Κι όταν τα πήρε όλα,ήθελε άλλα.