από Alexia Iliadou | Απρ 12, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Ξεχνάω τους ανθρώπουςόπως ξεχνάει κανείς να αγοράσει κάτι,όπως ξεχνάει να πάρει μαζί του το κλειδί.Ξεχνάω τους ανθρώπουςσαν τα καράβια που χάνονται από το μάτιή σαν τα μέρη που επισκέφθηκα μικρή.Ξεχνάω τους ανθρώπουςσαν υποχρέωση που αέναα μπορεί κανείς να... από Alexia Iliadou | Απρ 10, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Οι γυναίκες, λέει, κλαψομουνιάζουν.Ενίοτε υστεριάζουν-με πόση περηφάνια μίλησε για την ετυμολογία της λέξης!-και γενικώς γκρινιάζουν…Γέλασα βέβαια πολύ μ’ εκείνο το:«Όχι μην αρχίζεις τη γκρίνια…Σταμάτα τη γκρίνια, είναι η σωστή κουβέντα!»Αιώνιοι άντρες... από Alexia Iliadou | Απρ 7, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Αναρωτιέμαι. Πάντα αναρωτιέμαι.«Ο παράδεισος είναι ένας τόπος αρχέγονος», είπε,«δίχως διαιρέσεις.Μόνον διακριτικά αρώματα.[Ναι, διακριτικά, σχεδόν ανεπαίσθητα.Οι μεγάλες αντιφάσεις είναι τεχνάσματα του ανατέμνοντος νου σου.]———«Ο Παράδεισος»,... από Alexia Iliadou | Μαρ 31, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Οι γέφυρες είναι δύσβατες.Λες «Θα πατήσω γκάζι»-μαγκιά-και βρίσκεσαι μες στο νερό να πνίγεσαιπαλεύοντας με το γαμοπαράθυρο της Porsche.Κι αν πάλι το κάνεις επί τούτου-πας απ’ τη γέφυρα γυμνός και πέσεις-στα ίδια θα βρεθείς:θα ψάχνεις ενστικτώδικα την φωτεινή... από Alexia Iliadou | Μαρ 23, 2010 | Χωρίς κατηγορία
Είδα χθες μια ταινία-δεν θα αποκαλύψω ποια, για να μην τη χαλάσω σε όσους δεν την έχουν δει ακόμα.Καλογυρισμένη κλπ κλπ, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα μου.Δεν είναι πως τρελάθηκα από ενθουσιασμό.Είναι που με έβαλε σε σκέψεις:ένας άνθρωπος είναι απολύτως πιθανό να ζει...
